Aleksander Wolski, właśc. Aleksander Salomon Dyszko, znany jako Czesław Ludwik Kwiatkowski (ur. 7 lutego 1913 w Białymstoku, zm. 30 maja 1998 w Warszawie) – polski architekt, żołnierz, polityk i dyplomata narodowości żydowskiej, funkcjonariusz organów bezpieczeństwa Polski Ludowej, wiceminister budownictwa (1951–1956), ambasador PRL w Belgii (1957–1961).
Życiorys Urodził się w żydowskiej rodzinie Abrahama Dyszki i Baszewy z GoldwasserówKrzysztof Szwagrzyk, OBEP Wrocław, Żydzi w kierownictwie UB. Stereotyp czy rzeczywistość? „Komentarze Historyczne”, s. 41. (po wojnie podawał imiona rodziców Adam i Barbara z d. Goldwasser). W aktach osobowych miał wpis: narodowość: polska, wyznanie ewangelicko-reformowane. W 1936 ukończył studia na Wydziale Architektury lub Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Warszawskiej. W młodości działał w Komunistycznym Związku Młodzieży Polskiej, a na studiach początkowo w „Pochodni” i Organizacji Młodzieży Studenckiej „Życie”. Pracował przy budowie Dworca Głównego w Warszawie i jako szef budowy Fabryki Celulozy w Ławnej pod Grodnem.
W 1939 został przewodniczącym Okręgowej Komisji Wyborczej, następnie dyrektorem w końcu głównym inżynierem fabryki w Ławnej i doradcą Planu Państwowego Białorusi. W 1941 zmobilizowany do Armii Czerwonej, walczył na froncie II wojny światowej. Dostał się do niewoli, z której udało mu się zbiec, następnie przeniósł się do Warszawy. Wstąpił do Armii Ludowej (doszedł do stopnia porucznika). Brał udział w powstaniu warszawskim (Stare Miasto – kanały – Żoliborz). Po powstaniu wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną lub ciężko ranny trafił ewakuowany do Tworek i następnie na Kielecczyznę.
Od 1945 członek Polskiej Partii Robotniczej, następnie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Po wojnie od 1945 do 1947 sprawował urząd dyrektora Departamentu IV Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Zwolniony na własną prośbę, podjął się stworzeniu Zakładów Osiedli Robotniczych, w których pracował. W latach 1951–1956 podsekretarz stanu w Ministerstwie Budownictwa Miast i Osiedli oraz Ministerstwie Budownictwa. Od 16 kwietnia 1957 do 7 listopada 1961 poseł (ambasador) PRL w Belgii.
Od 1953 członek Oddziału Warszawskiego SARP. W 1955 otrzymał zespołową Nagrodę Państwową II stopnia za wybitne osiągnięcia i twórczy wkład w odbudowę i wydobycie wartości artystycznych Starego Miasta w Lublinie.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A8-4-26).
Ordery i odznaczenia Order Krzyża Grunwaldu III klasy (10 października 1945) „za działalność w konspiracji, udział w walkach partyzanckich i za zasługi w organizowaniu służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (28 lutego 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 28 lutego 1955 r. nr 0/350 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki. Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1967)Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, nr 13, 15 sierpnia 1967, s. 1–2.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Ambasadorowie Polski w Belgii Kategoria:Członkowie Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej „Życie” Kategoria:Dyrektorzy departamentów MBP Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Ludzie urodzeni w Białymstoku Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” Kategoria:Odznaczeni Odznaką Nagrody Państwowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy Kategoria:Oficerowie Armii Ludowej Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy i obywatele polscy wcieleni do Armii Czerwonej 1939–1945 Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Polscy inżynierowie budownictwa Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Wojskowi związani z Białymstokiem Kategoria:Zmarli w 1988 Kategoria:Żydzi związani z Białymstokiem