Jegrznia (w górnym biegu: Lega, Małkiń) – rzeka w Polsce, prawobrzeżny dopływ Biebrzy, niegdyś rzeki Ełk. Od źródeł do jeziora Selmęt Wielki nazywana jest Legą, od wypływu z tego jeziora do Jeziora Stackiego ma nazwę Małkiń.
Przebieg Źródła Legi znajdują się na północny wschód od wsi Szarejki, na wschód od wsi Biała Olecka w południowo-zachodnim fragmencie Wzgórz Szeskich, na wysokości około 225 m. Do Biebrzy uchodzi na wysokości około 110 m.
Rzeka ta płynie z Pojezierza Zachodniosuwalskiego przez Pojezierze Ełckie do Kotliny Biebrzańskiej. Lega jest prawobrzeżnym dopływem Biebrzy, uchodzącym w jej 66,2 km. Długość rzeki wynosi 157 km (pomiary z 2007 roku), w tym około 70 km płynie w granicach województwa warmińsko-mazurskiego. Powierzchnia zlewni zajmuje 1011,1 km².
Głównymi dopływami Legi są: Możanka, Czarna, Golubica, Pietraszka, Przepiórka. Rzeka przepływa przez Pojezierze Ełckie i Nizinę Podlaską oraz jeziora: Czarne, Jezioro Oleckie Wielkie, Oleckie Małe, Selmęt Wielki, Stackie, Dręstwo. W specyficzny sposób rzeka zachowuje się przepływając przez Jezioro Oleckie Wielkie, nie rozlewa się w nim, ale zachowuje swój bieg jako strumień.
Bentos Badania prowadzone w maju 2008 roku przez studentów kierunku ochrony środowiska Wszechnicy Mazurskiej w Olecku stwierdziły występowanie następujących organizmów: ślimaki – błotniarka, zatoczek, rozdepka rzeczna, żyworódka, małże – racicznica zmienna, szczeżuja, skójka, larwy – chruścików, ochotki, ważki, komara, muchówki, żylenicy, pijawki, ośliczka wodna, oczliki, jętki.
Roślinność rdestnica przeszyta rogatek sztywny
Zobacz też Rzeki w Polsce
Przypisy
Bibliografia
Zdzisław Ciećko i inni, Ochrona bioróżnorodności na przykładzie zlewni jeziora Olecko Wielkie oraz dorzecza rzeki Legi, Olecko 2004, . Stanisław Bernatowicz, Zasady ekologii środowiska wodnego, Rada Wojewódzka SdRP w Suwałkach, WDK Suwałki 135/90 n. 2000
Linki zewnętrzne
Kategoria:Dorzecze Biebrzy