thumb|Grób Jana Szurmieja na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Jan Szurmiej (ur. 27 lipca 1946 w Jaworze [dostęp 2024-06-09], zm. 3 czerwca 2024 we Wrocławiu) – polski aktor, reżyser, inscenizator i choreograf, znawca kultury żydowskiej.
Życiorys W latach 50. XX wieku uczęszczał do Szkoły Baletowej przy Operze Wrocławskiej. W latach 1965–1971 był aktorem Teatru Pantomimy Gest we Wrocławiu. W 1976 zdał egzamin eksternistyczny dla aktorów dramatu w Warszawie. W latach 1971–1991 związany z Teatrem Żydowskim w Warszawie. W latach 1990–1993 dyrektor artystyczny Teatru Muzycznego Operetki Wrocławskiej. Główny reżyser Opery Wrocławskiej. Starszy wykładowca Akademii Muzycznej we Wrocławiu. W latach 1992–1994 dyrektor naczelny i artystyczny Operetki Warszawskiej, której formułę artystyczną zmienił w Teatr Muzyczny „ROMA”, powracając do przedwojennej nazwy tej instytucji. W latach 1996–1997 główny reżyser Teatru Żydowskiego w Warszawie. W latach 1996–2000 dyrektor generalny Stowarzyszenia Niezależnych Autorów Radiowych i Telewizyjnych SNART w Warszawie. W latach 2001–2007 twórca i dyrektor artystyczny Festiwalu im. Anny German w Zielonej Górze.
Od marca 2020 roku do śmierci był dyrektorem artystycznym Teatru Polskiego we Wrocławiu.
Miał w swoim dorobku ponad 100 realizacji reżyserskich, a także wiele ról filmowych i telewizyjnych.
Życie prywatne Syn aktora i reżysera oraz wieloletniego dyrektora Teatru Żydowskiego w Warszawie Szymona Szurmieja (1923–2014) oraz rosyjskiej tancerki i choreografki Aidy z domu Szaszkiny (1925–2005); brat Leny, aktorki i reżyserki (ur. 1947), Małgorzaty Szurmiej-Krauze, aktorki (1951–2016) i Dawida, producenta filmowego (ur. 1985).
Był ojcem aktorki Joanny Szurmiej-Rzączyńskiej (ur. 1975) i Jakuba Szurmieja, Dyrektora Kanałów Filmowych – Platforma NC+ w ITI Neovision (ur. 1979).
Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Wybrana filmografia Panna z mokrą głową, jako sklepikarz Szymszel (odc. 4 i 6) (1994) Szuler, jako Krupier (1994) Królewskie sny, jako Olesko, błazen Jagiełły (1988) Blisko, coraz bliżej (1982–1986) Problemat profesora Czelawy, jako doktor Janusz Stocki (1985) Austeria, jako Kantor syn Kantora (1982)
Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 2005 – pkt 3. Złoty Krzyż Zasługi – 1985 Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” – 2023informacja o odznaczeniu. Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” – 2018
Przypisy
Linki zewnętrzne nota biograficzna na stronie Teatru Żydowskiego im. Estery Rachel i Idy Kamińskich
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polacy pochodzenia rosyjskiego Kategoria:Polacy pochodzenia żydowskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Jaworze Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1946 Kategoria:Zmarli w 2024