Svante August Arrhenius (ur. 19 lutego 1859 w Uppsali, zm. 2 października 1927 w Sztokholmie) – szwedzki chemik i fizyk, jeden z twórców chemii fizycznej.
Życiorys Studiował w Uppsali i został docentem chemii fizycznej. Opracowywał teorię dysocjacji elektrolitycznej. Zajmował się właściwościami toksyn i antytoksyn, kinetyką chemiczną (m.in. równanie Arrheniusa), badaniem temperatur planet i korony słonecznej oraz badaniem zorzy polarnej. W latach 1897–1905 był rektorem Uniwersytetu w Sztokholmie (ówcześnie ). W 1903 otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za opracowanie teorii dysocjacji elektrolitycznej. W 1907 stworzył teorię panspermii dotyczącej pochodzenia życia na Ziemi. Od 1919 był członkiem zagranicznym Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk.
Obszary badań poza chemią fizyczną właściwości toksyn i antytoksyn, badania zorzy polarnej, badania temperatur planet i korony słonecznej, przyczyny zmian klimatu Ziemi w przeszłości (sformułował hipotezę globalnego ocieplenia).
Arrhenius dokonał obliczeń wpływu ilości dwutlenku węgla (CO2) w atmosferze Ziemi na temperaturę. W 1896 roku ocenił, że wytwarzanie tego gazu przez człowieka może spowodować nadmierny wzrost temperatury za kilka tysięcy lat; w 1908 roku poprawił to przewidywanie na kilkaset lat – niemniej jednak uważał, że jest to odległa przyszłość i bardziej go interesowało znaczenie zmian ilości CO2 dla epoki lodowcowej.
Panspermia Sformułował hipotezę panspermii, wg której życie rozprzestrzenia się w kosmosie dzięki bakteriom przemieszczającym się pod wpływem ciśnienia światła.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Svante Arrhenius – publikacje w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Uppsali Kategoria:Członkowie Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk Kategoria:Ludzie urodzeni w Uppsali Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Sztokholmskiego Kategoria:Nobliści – chemia Kategoria:Rektorzy uczelni Kategoria:Szwedzcy chemicy Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1927