Nazwą Tatarzy określano w historii kilka różnych ludów:
Koczowników z Wielkiego Stepu – w takim znaczeniu nazwa "Dada" (達靼) lub "Dadan" (達怛) była używana w Chinach od IX wieku: Mongołów – wszystkich członków imperium mongolskiego oraz ord i chanatów z niego się wywodzących. Nazwa ta przyjęła się w państwach arabskich i europejskich będących przedmiotami najazdów mongolskich, w Europie kojarzona z Tartarem. Tatarów czarnych – lud pochodzenia tureckiego żyjący w wiekach XI, XIII na pograniczu Mandżurii Chin i Mongolii, podbity przez Czyngis-chana. Tatarów białych – lud turecki, który sam siebie nazywał Ongutami. Tatarów dzikich – słabo znane ludy leśne zamieszkujące Syberię, być może spokrewnione z Tatarami czarnymi. Tatarów zachodnich – ludy składające się na Złotą Ordę (po jej rozpadzie późniejsza Wielka Orda oraz chanaty: krymski, kazański i astrachański). Nogajów z ord przednich i członków innych ord podległych chanom krymskim, napadających na Rzeczpospolitą Obojga Narodów. Tatarów krymskich – współczesnych potomków Tatarów wysiedlonych z Krymu przez Stalina. Obywateli Tatarstanu – jednej z republik należących do Federacji Rosyjskiej.
Jedynie Tatarzy czarni i ci wywodzący się ze Złotej Ordy używali nazwy "Tatarzy" sami wobec siebie, jako nazwy etnicznej.
Zobacz też Tatarzy w Polsce