Siergiej Grigorijewicz Dołgorukow (, zm. w Nowogrodzie Wielkim) – rosyjski dyplomata, rosyjski poseł w I Rzeczypospolitej w latach 1721–1724 i 1728–1729.
Życiorys Był synem Grzegorza Dołgorukowa.
Bezskutecznie zabiegał o uznanie tytułu cesarskiego Piotra I. Na sejmie 1722 wystąpił w obronie ludności prawosławnej i luterańskiej w Rzeczypospolitej. Od władz polskich otrzymał w 1722 roku zwyczajowy podarek w wysokości 4000 talarów.
W 1723 odbył tajną konferencję z królewiczem Konstantym Władysławem Sobieskim we Wrocławiu, na której wyraził gotowość Rosji do popierania jego kandydatury do tronu polskiego.
W 1730 po wykryciu spisku w Najwyższej Tajnej Radzie został zesłany, a w 1739 ścięty.
Bibliografia Historia Dyplomacji Polskiej – tom II 1572-1795, PWN Warszawa 1981, s. 443.
Kategoria:Książęta Imperium Rosyjskiego Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Imperium Rosyjskiego w I Rzeczypospolitej Kategoria:Straceni przez dekapitację Kategoria:Dołgorukowowie Kategoria:Zmarli w 1739