Paweł Szymański, właściwe Paweł Szymczuk (ur. 3 kwietnia 1867 w Kamionce, w powiecie sokołowskim, zm. 1 kwietnia 1945 w Radomsku) – pułkownik piechoty Armii Imperium Rosyjskiego, generał dywizji Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Jakóba i Katarzyny z domu Cegielczyk. Przed wstąpieniem do wojska uczył się siedleckim gimnazjum klasycznym. Od 13 lipca 1886 ochotniczo służył w wojsku rosyjskim. W 1888 ukończył Oficerską Szkołę Piechoty w Kijowie i 1 września tego roku awansowano go na podporucznika. Przeszedł kolejne szczeble dowodzenia do dowódcy pułku podczas I wojny światowej. Walczył na froncie austriackim i rumuńskim, ostatnio jako dowódca dywizji piechoty. W tym roku włączył się do działań organizacyjnych Wojska Polskiego na Ukrainie. 4 stycznia 1919 przyjęty został do Legii Oficerskiej przy 4 Dywizji Strzelców Polskich. W marcu tego roku został prezesem Komisji Zaopatrzenia Wojska Polskiego w Południowej Rosji. W następnym miesiącu objął dowództwo dywizjonu samochodów opancerzonych. Przeszedł jej bojowy i tułaczy szlak z Kubania i Odessy do Polski. thumb|Mogiła gen. dyw. Pawła Szymańskiego na Cmentarzu Starym w Radomsku.|alt= Od 16 lipca 1919 do 16 sierpnia 1920 dowodził X Brygadą PiechotyPiotr Stawecki, Słownik biograficzny ... s. 327-328, natomiast z treści Dziennika Personalnego M.S.Wojsk. Nr 34 z 8.09.1920 r. wynika, że gen. ppor. Szymański w dniu 8 sierpnia 1920 r. zwolniony został ze stanowiska dowódcy I Brygady Rezerwowej i mianowany dowódcą X Brygady Piechoty.. 1 maja 1920 zatwierdzony został w stopniu generała podporucznika z dniem 1 kwietnia tego roku. Do 30 sierpnia 1921 dowodził 5 Dywizją Piechoty. W międzyczasie, od 8 października do 15 grudnia 1920 dowodził Grupą Operacyjną (Grupą Południową)Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski podają, że we wrześniu 1920 r. był adiutantem szefa Sztabu ND. 27 sierpnia 1921 Naczelny Wódz zezwolił mu na zmianę nazwiska rodowego „Szymczuk” na „Szymański”Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 34 z 27.08.1921 r.. 1 września 1921 objął dowództwo 13 Dywizji Piechoty i sprawował je do marca 1922. Na podstawie dekretu Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza z dnia 18 lutego 1922 przeniesiony został w stan spoczynku z dniem 1 czerwca tego roku, w stopniu generała porucznikaDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 3 z 25.05.1922 r., natomiast Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ... s. podał błędnie, że przeniesienie w stan spoczynku nastąpiło z dniem 1 sierpnia 1922 r., a Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generalicja polski niepodległej s. 63 wymienili datę 31 grudnia 1922 r.. Za postawę wykazaną podczas wojny polsko-bolszewickiej, 24 marca 1922 otrzymał order „Virtuti Militari” V klasy, a we wnioskach o jego nadanie, czytamy m.in.:

Osiadł w Łucku. 26 października 1923 Prezydent RP, Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała dywizjiDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 70 z 07.11.1923 r..

Po wkroczeniu Armii Czerwonej przeniósł się do Warszawy. Po powstaniu warszawskim wysiedlony do Radomska, gdzie zmarł. Pochowany na Cmentarzu Starym w Radomsku – kwatera B04/0163.

Był wdowcem i miał córkę Irenę (ur. 3 grudnia 1900).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5270 – 24 marca 1922 Order Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych nr 706 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Order Świętego Stanisława III klasy z mieczami – 21 sierpnia 1905 (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Stanisława II klasy z mieczami – 2 lutego 1914 (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II i IV klasy z mieczami (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny III klasy z mieczami – 11 marca 1912 (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza II i III klasy z mieczem i złotą szablą (Imperium Rosyjskie) Medal Międzysojuszniczy „Médaille Interalliée” (Francja) Order Białego Orła (Serbia)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Generałowie dywizji II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Ofiary wypędzenia ludności Warszawy w 1944 Kategoria:Oficerowie korpusów polskich w Rosji 1917–1918 Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Orła Białego (Serbia) Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Zmarli w 1945 Kategoria:Dowódcy 5 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy 13 Kresowej Dywizji Piechoty