Tomasz Malicki (ur. 24 grudnia 1885 w Łukawcu, zm. 18 kwietnia 1951 we Wrocławiu) – urzędnik państwowy okresu międzywojennego, wojewoda tarnopolski w latach 1937–1939.
Życiorys Urodził się 24 grudnia 1885 w Łukawcu jako syn Agaty. W maju 1908 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Rzeszowie . Studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim i na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, gdzie uzyskał tytuł magistra prawa i administracji. Od 1903 do 1908 był zaangażowany w działalność niepodległościową. Od 1913 do 31 października 1918 pracował w Głównej Krajowej Radzie Szkolnej, a następnie w administracji byłego zaboru austriackiego. Podczas I wojny światowej od 1915 do 1918 działał w Polskiej Organizacji Wojskowej, w tym w ramach werbunku do II Brygady Legionów Polskich
W służbie Rzeczypospolitej przeszedł wszystkie stopnie awansu służby państwowej – powiatowej i wojewódzkiej. Pracę urzędniczą rozpoczął jako koncypient w Mościskach, następnie komisarz powiatowy w Kosowie i Tarnowie, skąd w 1921 został oddelegowany do Starostwa w Krakowie. W 1922 przeniósł się do Kuratorium Okręgu Szkolnego w Toruniu, następnie do Tarnopola, a w 1925 został komisarzem miasta Trembowla. W 1926 został starostą powiatu tarnopolskiego. W kwietniu 1936 w Tarnopolu odbyły się obchody 10-lecia urzędowania Malickiego na stanowisku starosty. 14 kwietnia 1937 otrzymał mianowanie na stanowisko wicewojewody i p.o. wojewody tarnopolskiego••, a 16 stycznia 1938 – wojewody tarnopolskiego. Urząd ten pełnił do agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939.
Za jego urzędowania wybudowano na terenie województwa 22 Domów Ludowych, 3 kościołów, 9 kaplic, 5 szkół publicznych, ufundowano 3 probostwa i wiele orkiestr dla związków strzeleckich.
W 1936 otrzymał od papieża Piusa XI godność szambelana papieskiego za wybitną działalność na polu budowy kościołów i kaplic w powiecie tarnopolskim. Latem 1939 otrzymał tytuł członka honorowego Stowarzyszenie Uczestników Bitwy pod Zadwórzem z dnia 17 sierpnia 1920 (Stowarzyszenia Zadwórzaków).
W 1940 zgłosił się ochotniczo do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Walczył na Bliskim Wschodzie w Samodzielnej Brygadzie Strzelców Karpackich i jako szeregowy (nr ew. 7947) odbył kampanię afrykańską 1941-1943. W czerwcu 1947 wrócił z rodziną do Polski i osiadł we Wrocławiu.
Zmarł 18 kwietnia 1951 we Wrocławiu i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Grabiszyńskim. W tym miejscu spoczęła też jego żona Małgorzata (1897-1982), która podczas pracy męża w Tarnopolu była przewodniczącą Sekcji Pracy Kobiet TSL, przewodniczącą Delegatury Związku Kół Gospodyń Wiejskich•. z Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1938). Złoty Krzyż Zasługi (1929) Złota Odznaka Honorowa Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej I stopnia Odznaka pamiątkowa 12 pułku artylerii lekkiej (1938)
Przypisy
Bibliografia
Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej (redakcja naukowa Jacek M. Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana), Warszawa 1994, wyd. BGW, , s. 171
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Komisarze rządowi miast II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką Honorową Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej I stopnia Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu Kategoria:Powiatowi komisarze rządowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Starostowie powiatowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Szambelanowie papiescy Kategoria:Wicewojewodowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Wojewodowie tarnopolscy Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1951 Kategoria:Żołnierze Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich