mały thumb|Żołnierze 5., 6. i 7 pułku piechoty w latach 1826-1830Od lewej: dobosz 5 lub 7 pułku, fizylier 5 lub 7 pułku, podoficer fizylierów 6 pułku i chorąży 7 pułku. mały|Oficer 6 Pułku Piechoty Liniowej na litografii Józefa Lexa (1826) Pułk 6 Piechoty Liniowej – oddział piechoty Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego.
Formowanie i zmiany organizacyjne Pułk został sformowany w 1815 roku. Pułk w okresie pokojowym składał się ze sztabu i dwóch batalionów po cztery kompanie, oraz związanych z batalionami dwoma kompaniami rezerwowymi. Stan kompanii wynosił 4-6 oficerów, 14-16 podoficerów i 184 szeregowych. Stan batalionu 830 żołnierzy. Stan pułku: 5 oficerów starszych, 54-55 oficerów młodszych, 160 podoficerów, 72 muzyków, 1664-1676 szeregowych oraz 5 oficerów i 71-82 podoficerów i szeregowych niefrontowych. W sumie w pułku służyło około 2050 żołnierzy. Pierwsze dwie kompanie pułku były kompaniami wyborczymi, czyli grenadierską i woltyżerską, pozostałe centralnymi zwane fizylierskimi, czyli strzeleckimi.
W czasie wojny przewidywano rozwinięcie pułku do czterech batalionów po 8 kompanii każdy. W każdym batalionie etatu wojennego tworzono na bazie jednej z nowo powstałych kompanii kompanię woltyżerską. Wchodził w skład 2 Brygady 1 Dywizji Piechoty. Po wybuchu powstania listopadowego zreorganizowano piechotę. Pułk wszedł w skład zreorganizowanej 1 Dywizji Piechoty. 26 kwietnia 1831 przeprowadzono kolejną reorganizacje piechoty armii głównej dzieląc ją na pięć dywizji. Pułk znalazł się w 2 Brygadzie 5 Dywizji Piechoty.
Dyslokacja pułku Pułk stacjonował na terenie ówczesnego województwa mazowieckiego: sztab - Rawa Mazowiecka 1 batalion - Rawa Mazowiecka 2 batalion - Jerzewo dwie kompanie wyborcze - Warszawa koszary Ordynackie w WarszawieW kompaniach wyborczych grenadierskiej i woltyżerskiej służyli najlepsi żołnierze batalionu.
Żołnierze pułku Pułkiem dowodzili płk Michał Kosiński (19 I 1815 - I 1817) ppłk armii rosyjskiej Hudrychiewicz (p.o. I - III 1817) ppłk Józef Obertyński (29 III 1817 - 6 II 1818) ppłk Antoni Pawłowski (6 II 1818 - 1829) ppłk Julian Górski (1829 - 25 II 1830) ppłk / płk Roman Wybranowski (25 II 1830 - 1831) Oficerowie pułku: por. Walerian Karliński por. Dominik Szamowski ppor./por. Wiktor Tylski ppor. Alojzy Feliks Szamowski
Walki pułku Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego.
Bitwy i potyczki: Warszawa (29 listopada 1830) Stoczek (14 lutego 1831) Grochów (19 i 20 lutego) Nieporęt (23 lutego) Białołęka (24 i 25 lutego) Wawer (31 marca) Boreml (16 i 18 kwietnia) Nur (22 maja) Ostrołęka (25 i 26 maja) Karczew (23 sierpnia) Rachów (16 września). W 1831 roku, w czasie wojny z Rosją, żołnierze pułku otrzymali 1 krzyż kawalerski, 24 złote i 57 srebrnych krzyży Orderu Virtuti Militari.
Uzbrojenie i umundurowanie Uzbrojenie podstawowe piechurów stanowiły karabiny skałkowe. Pierwotnie było to karabiny francuskie wz. 1777 (kaliber 17,5 mm), później zastąpione rosyjskimi z fabryk tulskich wz. 1811 (kaliber 17,78 mm). Poza karabinami piechurzy posiadali bagnety, a podoficerowie i grenadierzy także tasaki (pałasze piechoty). Wyposażenie uzupełniała łopatka saperska, ładownica na 40 naboi oraz pochwa na bagnet.
Umundurowanie piechura składało się z granatowej kurtki i spodni - zimą sukiennych granatowych, latem płóciennych białych. Żołnierze pułku mieli naramienniki koloru granatowego z żółtą wypustką oraz żółte wyłogi i kołnierz oraz białe pasy (jak cała piechota linowa). Numer dywizji (1) żółty.Używano wysokich czapek o okrągłych denkach (tzw. kaszkiety) z białymi sznurami (kordonami) oraz pomponami (w kompaniach fizylierskich) lub kitami (w kompaniach grenadierskich). Po reformie w roku 1826 wprowadzono pantalony zapinane na guziki oraz nowe, wyższe kaszkiety bez kordonów. Na kaszkiecie znajdowała się blacha z orłem i numerem pułku. W razie niepogody noszono szare, sukienne płaszcze, długie do kostek, z żółtymi kołnierzami i granatowymi naramiennikami, zaś na kaszkiet, po zdjęciu kordonów i pomponu (kity) zakładano ceratowy pokrowiec. Utworzone w grudniu 1830 roku 3. i 4. batalion pułku nie miał kaszkietów, lecz okrągłe furażerki bez daszka, ze zmniejszonym denkiem w celu łatwiejszego odróżniania ich od rosyjskich.
Chorągiew Na tle granatowego krzyża kawalerskiego w czerwonym polu, w otoku z wieńca laurowego umieszczony był biały orzeł ze szponami dziobem i koroną złoconą.
Pola między ramionami krzyża – białe z czerwonym, a w rogach płata królewskie inicjały: A I, później M I z koroną, otoczone wieńcami laurowymi.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Piechota liniowa powstania listopadowego Kategoria:Polskie jednostki piechoty rozwiązane w 1831 Kategoria:Pułki piechoty liniowej Królestwa Kongresowego Kategoria:Polskie jednostki piechoty utworzone w 1815 Kategoria:Wojsko Polskie Królestwa Kongresowego w Warszawie Kategoria:Historia Rawy Mazowieckiej