STS-127

STS 127 (ang. Space Transportation System) – 23. lot wahadłowca Endeavour i 127. misja programu lotów wahadłowców zrealizowany przez amerykańską agencję kosmiczną NASA. Lot odbył się w dniach 15–31 lipca 2009 roku. Głównym celem lotu było dostarczenie na Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS) ostatniej części modułu JEM.

JEM to zewnętrzna platforma pozwalająca na przeprowadzanie eksperymentów w otwartej przestrzeni kosmicznej. Dzięki niej można uniknąć części potencjalnie niebezpiecznych i czasochłonnych wyjść astronautów na zewnątrz stacji. Dodatkowo astronauci wymienili panele słoneczne ISS oraz dostarczyli niezbędnych części zapasowych, koniecznych do utrzymania funkcjonowania stacji po wycofaniu, w 2011 roku, wahadłowców z dalszej eksploatacji. Misja wystartowała 15 lipca 2009 o godzinie 22:03 UTC. Początkowo planowano rozpoczęcie misji 13 czerwca, jednak start, z powodu złej pogody, wycieku wodoru oraz uderzenia pioruna, pięciokrotnie przekładano.

Start wahadłowca Endeavour wystartował pomyślnie za szóstym razem, z około miesięcznym opóźnieniem. Poprzednie podejścia kończyły się niepowodzeniem, początkowo z powodu złych warunków meteorologicznych, później wycieku paliwa, a następnie konieczności oszacowania następstw uderzeń piorunów w okolicach stanowiska startowego na przylądku Canaveral.

Po starcie, na podstawie zdjęć i nagrań wideo, stwierdzono, że z powłoki zewnętrznego zbiornika paliwa oderwało się około 12 kawałków pianki izolacyjnej. Niektóre z nich uderzyły w powłokę termiczną statku. Dlatego NASA postanowiła zawiesić loty wahadłowców do czasu, aż zdarzenie zostanie wyjaśnione. Eksperci agencji sądzą jednak, że nie mogły one spowodować poważnych uszkodzeń, ponieważ oderwały się po przejściu statku przez gęste warstwy atmosfery. Nie było więc wystarczającego tarcia atmosferycznego, by oderwane kawałki mogły zagrażać bezpieczeństwu misji.

Załoga Źródło: Mark L. Polansky (3) – dowódca, NASA, Stany Zjednoczone Douglas G. Hurley (1) – pilot, NASA, Stany Zjednoczone David A. Wolf (4) – specjalista misji, NASA, Stany Zjednoczone Julie Payette (2) – specjalista misji, CSA, Kanada Christopher J. Cassidy (1) – specjalista misji, NASA, Stany Zjednoczone Thomas H. Marshburn (1) – specjalista misji, NASA, Stany Zjednoczone

Przywieziony członek Ekspedycji 20 Timothy L. Kopra (1) – NASA, USA

Odwieziony na Ziemię członek Ekspedycji 20 Kōichi Wakata (3) – JAXA, JaponiaWakata przyleciał w Ekspedycji 18, był członkiem Ekspedycji 19 i powrócił na Ziemię jako członek Ekspedycji 20

Ładunek Źródło: Kibo Japanese Experiment Module Exposed Facility (JEM-EF) Exposed Facility – dosłownie z angielskiego „odsłonięta instalacja”, jest ona przymocowana do Pressurized Module (PM) za pomocą specjalnego złącza EFBM. JEM-EF wygląda trochę jak taras, będą na nim umieszczane ładunki z materiałem doświadczalnym. Dzięki temu ładunek będzie mógł zaznać warunków panujących w otwartej przestrzeni kosmicznej np. silne promieniowanie kosmiczne, temperatura itp. Kształtem przypomina prostopadłościan, jego wymiary są następujące: szerokość 5 metrów wysokość 3,8 metra długość 5,2 metra masa 4,1 tony Moduł pobiera 11 kW mocy o napięciu 120 woltów prądu stałego (DC). Czas eksploatacji przewidziany jest na ponad 10 lat.

Kibo Japanese Experiment Logistics Module – Exposed Section (ELM-ES) ELM-ES jest jedną z dwóch sekcji ELM – modułu zaopatrzeniowo-magazynowego. ELM-ES dołączony będzie do JEM-EF za pomocą Payload Interface Unit (PIU). ELM-ES pełni funkcje logistyczne, może być odłączony od JEM-EF i powrócić na Ziemię na pokładzie wahadłowca. Na swojej powierzchni może pomieścić trzy ładunki użyteczne. Wymiary ELM-ES: szerokość 4,9 metra wysokość 2,2 metra długość 4,1 metra masa 1,2 tony Maksymalny pobór mocy to 1,0 kW o napięciu 120 woltów prądu stałego (DC). Czas eksploatacji przewidziany jest na ponad 10 lat.

Spacelab Pallet – Deployable 2 (SLP-D2) Jest to pozostałość po Spacelab – laboratorium wielokrotnego użytku wysyłanego w przeszłości w przestrzeń kosmiczną na pokładzie wahadłowców. Laboratorium już nie ma, ale zostały natomiast jego palety zewnętrzne. Pierwsza z nich Deployable 1 została użyta podczas misji STS-123, Deployable 2 wysłano podczas misji STS-127. Mogą być na nich montowane wszelkiego rodzaju instrumenty zewnętrzne np. teleskopy.

Integrated Cargo Carrier – Vertical Light Deployable (ICC-VLD) Zawiera 6 nowych baterii, które mają być zamontowane na miejsce starych w kratownicy P6. Stare baterie zamienią się miejscami z nowymi i wrócą na Ziemie. Pozostałe elementy czyli: LDU (Linear Drive Unit), PM-2 (Pump Module-2), SGANT (Space to Ground Antennae) zostaną przeniesione do External Stowage Platform-3 (ESP-3) [zewnętrzna platforma ładunkowa] w czasie jednego ze spacerów kosmicznych.

Sztuczne satelity DRAGONSat – Dual RF Astrodynamic GPS Orbital Navigator Satellite – studencki satelita składający się z dwóch pikosatelitów zbudowanych przez Texas A&M University i University of Texas ANDE-2 – Atmospheric Neutral Density Experiment 2 – ładunek Departamentu Obrony składający się z dwóch mikrosatelitów

Dokowanie do ISS połączenie z ISS: 17 lipca 2009, 17:47:15 UTC odłączenie od ISS: 28 lipca, 17:26:06 UTC łączny czas dokowania: 10 dni 23 godziny 38 minut 51 sekund

Pozostałe informacje STS-127 w liczbach: 158. amerykański, załogowy lot w kosmos 127. misja amerykańskiego wahadłowca 23. lot promu kosmicznego Endeavour 29. lot wahadłowca do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej 102. misja po katastrofie promu Challenger 14. misja po katastrofie promu Columbia po raz pierwszy na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej przebywało jednocześnie 13 ludzi po raz pierwszy dwóch Kanadyjczyków było razem w kosmosie wyniesiono 500. osobę w kosmos

Zobacz też lista misji wahadłowców lista załogowych lotów kosmicznych do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej

Przypisy

Linki zewnętrzne opis misji STS-127 na stronie NASA

127 Kategoria:Załogowe loty kosmiczne w 2009