Sit sztywny (Juncus squarrosus L.) – gatunek kępowej rośliny wieloletniej z rośliny sitowatych. Zasięg obejmuje Europę zachodnią i środkową po Szwecję, Estonię, zachodnią Rosję i Ukrainę, brak tego gatunku na Bałkanach; rośnie także w Maroku. Zawleczony został do Australii, Nowej Zelandii, Finlandii, na wyspy archipelagu Svalbard, wyspę Jan Mayen, południową Grenlandię i do Ameryki Północnej. Występuje w Polsce na niżu i w niższych położeniach górskich, rozproszony, lokalnie rzadki, np. w Wielkopolsce i na północnym wschodzie.
Morfologia thumb|180px|left|Pokrój thumb|180px|left|Kwiatostan w czasie kwitnienia thumb|180px|left|Owoce Pokrój Roślina sztywna, twarda, tworząca gęste, zbite kępy. Łodygi Długości od 20 do 50 cm, bezlistne między kępą liści odziomkowych i kwiatostanem. Liście Wyłącznie odziomkowe, sztywne, grube, szydłowate. U nasady z pochwami z dwoma uszkami. Kwiatostan Szczytowy, przerywany, ze skupionych pojedynczych kwiatów. U nasady wyrasta przysadka krótsza od kwiatostanu. Kwiat Długości do 6 mm, listki okwiatu niezróżnicowane, jajowate, tępe, brunatne z białym obrzeżeniem. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Owoc Sucha, jajowata torebka, tępa, z drobnym ząbkiem na szczycie, trójkomorowa. Nasiona Drobne (do 0,7 mm długości), podłużne, brunatne.
Biologia i ekologia Rośnie na piaskach, w miejscach kwaśnych i wilgotnych – na wrzosowiskach, kwaśnych łąkach, w borach. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Nardo-Juncetum squarrosi.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sitowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza