Czapla białolica (Egretta novaehollandiae) – gatunek ptaka z rodziny czaplowatych (Ardeidae). Występuje w Australazji i we wschodniej Indonezji. Najliczniejsza czapla australijska.
Taksonomia Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) uznaje czaplę białolicą za gatunek monotypowy. Autorzy Handbook of the Birds of the World populację zamieszkującą północno-zachodnią Australię zaliczają do podgatunku E. n. parryi (Mathews, 1912), choć nie są pewni ważności tego taksonu. Ptaki z Nowej Kaledonii wydzielano niekiedy do podgatunku nana.
Morfologia Szara czapeczka, biała maska i gardło. Długie ozdobne pióra na grzbiecie szare, na przodzie ciała rdzawe. Długość ciała 58–69 cm; masa ciała 500–550 g; rozpiętość skrzydeł 106 cm.
Występowanie Zamieszkuje pospolicie płytkie, słodkie lub słone mokradła i wilgotne pastwiska we wschodniej Indonezji, Australii, Nowej Zelandii i na wyspach zachodniego Pacyfiku (m.in. Nowa Gwinea i Nowa Kaledonia). Osiadła lub koczująca.
Status IUCN uznaje czaplę białolicą za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Trend liczebności populacji nie jest znany.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Czaplowate Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Ptaki Nowej Zelandii Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Taksony opisane przez Johna Lathama Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1790 roku