thumb|240px| Działo pancerne SU-85 28 Saski Pułk Artylerii PancernejW literaturze występują również nazwy pułk artylerii samobieżnej oraz pułk artylerii samochodowejW początkowym okresie istnienia pułk w nazwie używał numeru 23. Przyczyną był błąd drukarski w rozkazie organizacyjnym. – oddział broni pancernej ludowego Wojska Polskiego

Formowanie i zmiany organizacyjne Sformowany na podstawie rozkazu dowódcy Armii Polskiej w ZSRR nr 00127 z 5 lipca 1944 jako jednostka odwodu Naczelnego Dowództwa WP.

Po zakończeniu działań wojennych pułk stacjonował w Śremie.

Rozkaz Dowódcy Wojsk Lądowych Nr 0013/Panc z 22 kwietnia 1949 nakazywał Dowódcy OW-IV w terminie do 1 lipca 1949 rozformować 28 Pułk Artylerii Pancernej. Zgodnie z rozkazem pułk miał przekazać 21 SU-85 wraz z załogami do 9 pułku czołgów, a 3 SU-85 do filii centralnej składnicy sprzętu pancernego w Elblągu.

Żołnierze pułku Dowódcy pułku; ppłk Mikołaj Zubkow (25 października 1944 r. do końca wojny) Oficerowie Zbigniew Szydłowski Struktura organizacyjna Etat 010/462 thumb|240px| Samochód pancerny dowództwa BA-64 Dowództwo i sztab 4 x baterie artylerii pancernej kompania fizylierów plutony: dowodzenia, saperów, zaopatrzenia bojowego, remontu, transportowy, sanitarny drużyna gospodarcza Stan etatowy:

żołnierzy – 318 (oficerów – 62, podoficerów – 101, szeregowych – 155)

sprzęt: działa samobieżne SU-85 – 21 samochód pancerny BA-64 – 1 samochody – 43 motocykle – 2

Działania bojowe Początkowo działał jako jednostka odwodu Naczelnego Dowództwa, następnie na czas walk na Pomorzu, pod Wrocławiem oraz w operacji łużyckiej i praskiej został podporządkowany dowódcy 2 Armii Wojska Polskiego i przeszedł w jej szeregach cały szlak bojowy. Za udział w wojnie odznaczony srebrnym krzyżem orderu Virtuti Militari. 9 sierpnia 1946 roku grupa operacyjna pułku walczyła w miejscowości Horn koło Kościana z oddziałem zbrojnego podziemia "Kościuszki". Zginął jeden żołnierz GO i dwóch partyzantów. 110px216px216px228px228px

Kamuflaż i oznakowanie wozów Wozy bojowe malowano farbą olejną koloru ciemnozielonego. Poszczególne pojazdy mogły różnić się odcieniem, a nawet i kolorem. Jeśli okoliczności tego wymagały, malowano pojazdy w nieregularne plamy różnej wielkości i kształtu. Obok podstawowego koloru wykorzystywano brąz, czerń lub piaskowy. Taki sposób malowania stosowano jednak sporadycznie. Zimą wozy bojowe malowano na biało, tzw. bielidłem. Biel nakładano bezpośrednio na ochronną farbę zieloną, przy czym pokrywano nią albo cały pojazd, albo też tylko część jego powierzchni, tworząc nieregularne plamy deformujące kształt. Zamiast farby mogło być używane wapno.

Na wieży malowano orła. Stylizowany, aczkolwiek znacznie uproszczony kształt orła wzorowany był na orle piastowskim. Wysokość orła wahała się od 20 do 40 cm.

Oznakowanie taktyczne

Numery taktyczne pułku:

dowódca — 801 samochód pancerny BA-64 — 100 1 bateria — 811, 812, 813, 814, 815 2 bateria — 821, 822, 823, 824, 825 3 bateria — 831, 832, 833, 834, 835 4 bateria — 841, 842, 843, 844, 845

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Pułki artylerii pancernej ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Historia Śremu Kategoria:Jednostki Wojska Polskiego o nazwie wyróżniającej Saska Kategoria:Poznański Okręg Wojskowy Kategoria:Polskie pułki artylerii pancernej na froncie wschodnim Kategoria:Oddziały 2 Armii Wojska Polskiego Kategoria:Polskie jednostki pancerne utworzone w 1944 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1949 Kategoria:Wojsko w Śremie