Darkest Hour – amerykański zespół muzyczny wykonujący melodic death metal i metalcore.
Historia Grupa powstała pierwotnie około 1995/1996. Założycielem był Michael Schleibaum, który z pierwszego składu licealnego zespołu usunął wokalistę i zaproponował zajęcie tego miejsce koledze, którym był John Henry. Nazwę Darkest Hour zaproponował pierwszy perkusista, który przedstawił pięć różnych opcji, z których została wybrana jedna. Według Schleibaum grupa do 1998 była kiepska, a później przyjęto perkusistę Ryana Parrisha, basistę (Billups Allen), po czym formacja miała przybrać bardziej prawdziwy charakter. W związku z tym zespół ukształtował się w 2000 wraz z wydaniem wówczas pierwszego albumu długogrającego pt. The Mark of the Judas. Grupa jest związana z Waszyngtonem (Dystrykt Kolumbii).
Tuż przed wydaniem ww. płyty z 2000 splajtowała wytwórnia MIA Records
Później skład uległ zmianie i okrzepł w 2003 wraz wydaniem trzeciej płyty pt. Hidden Hands of a Sadist Nation, a mianowice tworzyli go wówczas: wokalista John Henry, gitarzyści Michael Schleibaum i Kris Norris, basista Paul Burnette oraz perkusista Ryan Parrish. Ten album został nagrany w Göteborgu, z czego potem wynikało wiele nieporozumień, włącznie z tym, że w samych Stanach Zjednoczonych informowano, że zespół pochodzi ze Szwecji. W okresie rejestrowania albumu muzycy nawiązali współpracę z Tomasem Lindbergiem, wokalistą At the Gates.
Krążek pt. Undoing Ruin miał premierę 28 czerwca 2005 nakładem Victory Records. Za produkcję tego materiału odpowiadał Devin Townsend. Także w 2005 wydano krążek DVD pt. Party Scars and Prison Bars: A Thrashography, którego zapis podsumowył pierwsze 10 lat historii zespołu, a nazwa odnosiła się do incydentu z aresztowaniem jego członków. Ponadto Kris Norris wydał DVD stanowiące instruktaż gry na gitarze.
Pod koniec listopada 2006 gitarzysta Kris Norris wydał oświadczenie, w którym podał powód odwołania kilku ostatnich koncertów, wyjaśniając, że było to spowodowane poddaniem się przez niego chirurgicznemu usunięciu 19 zębów z uwagi na infekcję, wywołaną przez jego dziedzicznie uwarunkowany niedobór wapnia/enzymów.
Na 10 lipca 2007 wyznaczono premierę albumu Deliver Us nakładem Victory Records. Przy rejestracji tego materiału ponownie zaproszono do współpracy Devina Townsenda.
W 2008 grupa przerobiła swój utwor „With a Thousand Words to Say But One” z płyty Undoing Ruin jako piosenkę dla ulubionego klubu hokejowego Washington Capitals, a później stworzyli dwa kolejne kawałki dla wsparcia drużyny w fazie play-off rozgrywek NHL: „Rock the Red” (2016) i „Unleash the Fury” (2018). We wrześniu 2008 ogłoszenie odejście gitarzysty Krisa Norrisa i podano do wiadomości, że w jego miejsce został zaangażowany Mike „Lonestar” Carrigan, współpracujący z grupą przy rejestracji albumu The Mark of the Judas.
26 kwietnia 2009 zagrali koncert w katowickim Mega Clubie w ramach Thrash and Burn European Tour. 23 czerwca 2009 światło dzienne ujrzał szósty album pt. The Eternal Return, który zarazem był piątym i ostatnim wydanym nakładem Victory Records (po latach krytycznie kontrakt z tą wytwórnią ocenił John Henry).
W pierwszej połowie 2010 grupa związała się umową z E1 Music.
Album The Human Romance miał premierę 22 lutego 2011, a 7 maja 2011 w Europie (tam dystrybuowany przez Century Media Records), natomiast w lipcu tego roku grupa ogłosiła nagranie całego materiału z płyty w formie instrumentalnej
Pod koniec 2011 podano do wiadomości, że perkusistę Ryana Parrisha (wówczas zajętego przy projekcie A Cancerous Affair) zastąpił Timothy Java (Dead To Fall).
W czerwcu 2012 powiadomiono, że ze składu ubył basista Paul Burnette, a jego miejsce zajął Aaron Deal (Salome).
W czerwcu 2013 ogłoszono podpisanie przez zespół kontraktu z wytwórnią Sumerian Records.
We wrześniu 2016 grupa ujawniła, że pracę nad nowym materiałem zaangażował się Kris Norris (gitarzysta w latach 2000-2008). Pod koniec 2016 ujawniono porozumienie z podziemnym wydawnictwem Southern Lord Recordings. Środki na wydanie materiału zbierano poprzez finansowanie społecznościowe. Na 10 marca 2017 wyznaczono premierę albumu Godless Prophets & the Migrant Flora. Niemal równocześnie muzycy zainicjowali sprzedaż autorskiego piwa pod nazwą Savor the Swill.
W grudniu 2017 byli członkowie DD, Kris Norris i Ryan Parrish, opublikowali demo z muzyką swojego nowego zespołu-
W lipcu 2020 ogłoszono odejście ze składu Mike'a „Lonestara” Carrigana. Dwa lata później skrytykował swojego poprzednika Krisa Norrisa oraz cały zespół, zarzucając im, że nagrywali gitary z połową prędkości, a potem na komputerze przyspieszyli tempo.
W 2023 podano do wiadomości podpisanie umowy z wytwórnią MNRK Heavy. W kwietniu 2026 zapowiedziano, że w maju tego roku grupa wraz z producentem Markiem Lewisem przystąpi do rejestrowania jedenastego albumu, który ma zostać wydany ponownie przez MNRK Heavy. We wrześniu 2026 zapowiedziano premierę jedenastego albumu grupy, pt. Suffer Divine, na dzień 30 października 2026.
Styl W zakresie kształtowania się stylu grupy pod koniec lat 90. Ryan Parrish i Kris Norris pozostawali pod wpływem death metalu, John Henry i Mike Schleibaum wywodzili się z nurtu hardcore punka, Paul Burnette gustował zarówno w metalu, jak również w innych gatunkach. Generalnie członkowie DD uwielbiali punk, hardcore, thrash metal i death metal. Schleibaum i Henry kreując muzykę własnego zespołu początkowo pozostawali pod wpływem formacji z nurtu metalowego hardcore (Integrity, Deadguy, Damnation A.D., Bloodlet i Earth Crisis) do czasu, gdy usłyszeli album Slaughter of the Soul szwedzkiej grupy At the Gates w gatunku melodic death metalu.
Parrish w 2006 określił tworzoną przez grupę muzykę jako „ciężką, melodyjną i metalową” oraz powoli tracącą hardcore’owy szlif. Jak stwierdził John Henry: jesteśmy punk rockowcami grającymi melodic death metal. W zakresie tekstów utworów wokalista przyznał, że nigdy nie tworzy liryków wedle struktury zwrotka/refren zwrotka/refren, co zapewnia świeżość piosenkom. Grupa uchodzi z pionierów gatunku metalcore. Bywając też określani jako „zespół metalowy z hardcore’owym pochodzeniem”. Przy okazji premiery jedenestego albumu DH w 2026 na portalu „Blabbermouth.net” napisano, że „muzyka grupy niesie ze sobą pasję, presję i determinację hardcore'u z bezkompromisowym szacunkiem dla melodyjnych riffów, deathmetalowego tupotu, szybkości i harmonii dwóch gitar”.
Muzycy Obecny skład zespołu John Henry – śpiew (1995–) Michael (Mike) Schleibaum – gitara rytmiczna (1995–), gitara prowadząca (1995–1999, 2020–2021) Nico Santora – gitara prowadząca (2021–) Aaron Deal – gitara basowa (2011–) Travis Orbin – perkusja (2012–) Byli członkowie zespołu Raul Mayorga – gitara basowa (1995–1999) Matt Maben – perkusja (1995–1999) Ryan Parrish – perkusja (1999–2011) Frederick (Fred) Ziomek – gitara (1999–2001) Billups Allen – gitara basowa (1999–2001) Paul Burnette – gitara basowa (2001–2011) Mike Garrity – gitara (2001) Tommy Gun – gitara (2001) Kris Norris – gitara (2002–2008) Timothy Java – perkusja (2011–2012) Michael (Mike) „Lonestar” Carrigan – gitara prowadząca (2008–2020)
Równolegle z działalnością w Darkest Hour członkowie zaangażowali się w inne projekty muzyczne: Ryan Parrish należał do składów Suppression (stylistyka grindcore), City of Caterpillar oraz jeszcze jednego, Mike Schleibaum był członkiem dwóch, w tym Battery (old school straight edge), Kriss Norris powołał Locus Factor, a John Henry przystąpił do Cropduster i The Primals. Ponadto muzycy formacji tworzyli też Nitro Tokyo oraz Hot New Dance Hits.
W 2003 członkowie grupy byli wieku 24-32 lat. W 2003 Schleibaum był wyznawcą weganizmu oraz zasad straight edge. Według stanu z 2006 wszyscy poza nim muzycy DD byli w związkach małżeńskich.
Dyskografia Albumy długogrające Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Sprzedaż USAUSA Ind. USA Rock USA Heat. The Mark of the Judas Data: 18 lipca 2000 Wydawca: MIA Records — — — — So Sedated, So Secure Data: 7 sierpnia 2001 Wydawca: Victory Records — — — — Hidden Hands of a Sadist Nation Data: 20 maja 2003 Wydawca: Victory Records — — — — Undoing Ruin Data: 28 czerwca 2005 Wydawca: Victory Records 138 10 — 2 Deliver Us Data: 10 lipca 2007 Wydawca: Victory Records 110 14 — 1 The Eternal Return Data: 23 czerwca 2009 Wydawca: Victory Records 104 16 — 1 The Human Romance Data: 22 lutego 2011 Wydawca: E1 Music 185 23 49 3 USA: 3,6 tys.+Darkest Hour Data: 5 sierpnia 2014 Wydawca: Sumerian Records 102 11 29 — USA: 3,2 tys.+ Godless Prophets & the Migrant Flora Data: 10 marca 2017 Wydawca: Southern Lord Records421 Perpetual Terminal Data: 23 lutego 2024 Wydawca: MNRK Heavy Suffer Divine Data: 30 października 2026 Wydawca: MNRK Heavy
Minialbumy (EP) The Misanthrope (1996, Death Truck Records) The Prophecy Fulfilled (1999, Art Monk Construction)
Splity Darkest Hour / Groundzero (1999, East Coast Empire) Where Heroes Go to Die z Dawncore (2001, Join the Team Player) Darkest Hour / Set My Path (2004, April 78)
DVD Party Scars and Prison Bars: A Thrashography (DVD, 2005) Party Scars and Prison Bars Two and a Half: Live - Undoing Ruin (DVD, 2017)
Kompilacja Archives (2006, A-F Records)
Teledyski Rok Tytuł Reżyseria Album #2003„The Sadist Nation”–Hidden Hands of a Sadist Nation2004„Oklahoma”–2005„Convalescence”Dale ResteghiniUndoing Ruin „With A Thousand Words To Say But One”–2006„Sound the Surrender”Joseph Pattisall 2007„Demon(s)”Deliver Us 2011„Savor The Kill”Ramon BoutvisethThe Human Romance „Love As A Weapon”Scott Hansen „Your Everyday Disaster”John Ryan Flaherty 2012„Severed Into Separates”Mihaszna Film2014„By The Starlight”Kimi RecorDarkest Hour„The Misery We Make”Mirko Witzki2018„Enter Oblivion”John HenryGodless Prophets & the Migrant Flora2023„Perpetual Terminal”Mirko WitzkiPerpetual Terminal2024„Societal Bile”Darkest Hour & Chad Fjerstad„One With the Void”Mirko Witzki„A Prayer to the Holy Death”Teledysk nieoficjalny, lecz promowany na profilu zespołu.Anthony Gonzalez2026„Suffer Divine”Thomas MignoneSuffer Divine
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańskie zespoły melodic deathmetalowe Kategoria:Amerykańskie zespoły metalcore’owe Kategoria:Kultura w Waszyngtonie