250px|thumb|Louis Faury, Franciszek Kleeberg i mjr Pillegand, Wyższa Szkoła Wojenna 1926 250px|thumb|Wizyta Naczelnego Wodza gen. Władysława Sikorskiego w obozie w Coetquidan - gen. Louis Faury 1. z lewej Louis Augustin Joseph Faury (ur. 21 lipca 1874 we Fruges, zm. 14 stycznia 1947 w Paryżu) – francuski wojskowy, generał francuskich sił zbrojnych; od 1936 generał dywizji (général de la Division), wykładowca taktyki ogólnej, historyk wojskowości i wojen, pisarz, biograf, przez kilkanaście lat swojej kariery związany z Polską jako szkoleniowiec, wykładowca i dowódca w strukturach Wojska Polskiego.
Życiorys Podczas I wojny światowej służył początkowo w randze kapitana jako oficer sztabu naczelnego Josepha Joffre’a w I bitwie nad Marną (1914). Od grudnia 1914 roku do stycznia 1916 roku pełnił służbę w randze majora jako dowódca 10 Batalionu Strzelców Pieszych w bitwach pod Notre-Dame-de-Lorette w Artois, następnie jako szkoleniowiec armii gen. Henri Gouraud, a także w walkach pod Moronvilliers (1917). Później, w randze podpułkownika był członkiem francuskiej misji wojskowej we Włoszech i organizatorem sojuszniczej Armii Włoskiej. Po powrocie do Francji, zakończył wojnę jako szef sztabu 12. Dywizji.
W kwietniu 1919 r. został przydzielony do służby we Francuskiej Misji Wojskowej w Polsce, gdzie zajął się organizacją wyszkolenia wojskowego. W 1920 służył jako doradca i łącznik w sztabie 4 Armii gen. Leonarda Skierskiego podczas ostatnich faz wojny polsko-bolszewickiej.
Od 1921 do jesieni 1928 piastował urząd Dyrektora Nauk Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, wieloletni szef pionów naukowego i dydaktycznego tej szkoły, wykształcił liczną kadrę oficerów dyplomowanych. Autor pierwszego w Polsce podręcznika taktyki ogólnej. Wśród studentów Wyższej Szkoły Wojennej miał przydomek papa Faury. W tym czasie napisał w jednej ze swoich prac: „Przed dwustu laty Polska pod murami Wiednia uratowała świat chrześcijański od niebezpieczeństwa tureckiego; nad Wisła i Niemnem szlachetny ten naród oddał ponownie światu cywilizowanemu zasługę, którą nie dość oceniono”. Funkcję jego tłumacza podczas pracy wykładowcy w WSW pełnił mjr Jan Kosina.
Po powrocie do Francji służył w Sztabie Armii, a od roku 1929 w sztabie 3 Dywizji w Amiens, po czym objął jej dowództwo w 1934. W 1936 r. przeszedł do rezerwy. Współpracował z Centrum Studiów i Biblioteką Polską w Paryżu, gdzie prowadził wykłady informacyjno-propagandowe.
W obliczu wybuchu II wojny światowej, w wieku 65 lat został przywrócony do czynnej służby wojskowej i mianowany szefem francuskiej misji wojskowej w Polsce; kierował nią od 23 sierpnia do 17 września 1939 r. Na podstawie ustaleń dokonanych między generałem Sikorskim i ambasadorem Leonem Noëlem wspomagał w Rumunii przerzut do Francji polskich oficerów i specjalistów wojskowych.
Po powrocie do Francji służył w Misji Francusko-Polskiej. Podczas ataku niemieckiego na Francję w roku 1940 wyprowadził jako spontaniczny dowódca większość nieliniowych oddziałów polskich z bretońskiego kotła. Następnie wspomagał polską sieć przerzutu polskich oficerów z Francji do Wielkiej Brytanii. Zagorzały sympatyk Charles’a de Gaulle’a.
Ordery i odznaczenia Wielki Oficer Orderu Legii Honorowej – Francja (1939) Komandor Orderu Legii Honorowej – Francja (1936) Oficer Orderu Legii Honorowej – Francja (1921) Kawaler Orderu Legii Honorowej – Francja (1915) Krzyż Wojenny 1914-1918 z palmą i 2 gwiazdkami – Francja Krzyż Wojenny TOE z palmą – Francja Oficer Orderu Palm Akademickich – Francja Krzyż Kombatanta – Francja Medal Zwycięstwa – Francja Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 27 – Polska (1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 2956 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 11). Wielka Wstęga Orderu Odrodzenia Polski – Polska (1938) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – Polska Złoty Krzyż Zasługi – Polska Kawaler Orderu Korony – Belgia Oficer Orderu Orła Białego – Serbia Oficer Orderu Korony – Włochy Order Wybitnej Służby – Zjednoczone Królestwo
Przypisy
Bibliografia Chocianowicz Wacław, W 50-lecie powstania Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, Londyn 1969. W 50-lecie Powstania Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie – uzupełnienia i poprawki, Londyn 1972. Faury Louis, La Pologne Terrassée, Revue Historique de l’Armée, IX, nr 1 (1953), Paris 1953, s. 132–136. Maliszewski Lech, Louis Faury (1874-1947): entre gloire et oubli, „Revue historique des Armees” 2010, 3, p. 37-44, http://rha.revues.org/index7042.html Maliszewski Lech, Louis Faury (1874-1947). Biografia francuskiego oficera, szczerego i niezłomnego przyjaciela Polski, „Dzieje Najnowsze” 2010, 2, s. 223–229. Maliszewski Lech, Louis Faury, francuski autor wydanego drukiem wykładu „Le Maréchal Pilsudski”, [w:] Żar niepodległości. Międzynarodowe aspekty życia i działalności Józefa Piłsudskiego, Lublin 2004. Louis Faury: „Marszałek Piłsudski”, tłum. z jęz. franc. na jęz. pol. L. Maliszewski, [w:] Żar niepodległości. Międzynarodowe aspekty życia i działalności Józefa Piłsudskiego, Lublin 2004. Maliszewski Lech, Marszałek Józef Piłsudski w oczach generała Ludwika Faury’ego, [w:] Marszałkowi w hołdzie, Lublin 2005. Maliszewski Lech, O zapomnianym spotkaniu ppłka armii francuskiej Faury’ego z marsz. Piłsudskim 16 sierpnia 1920 roku na skrzyżowaniu szos Dęblin-Kock i Warszawa-Lublin, [w:] Spotkania z Józefem Piłsudskim, Lublin 2006.
Linki zewnętrzne Zasady taktyki ogólnej : wykłady na kursie inform. dla wyższych dowódców (1921) w bibliotece Polona
Kategoria:Członkowie Francuskiej Misji Wojskowej w Polsce 1919–1932 Kategoria:Francuscy generałowie w służbie II Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Wykładowcy Wyższej Szkoły Wojennej Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (III Republika Francuska) Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1947 Kategoria:Wielcy Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Komandorzy Legii Honorowej Kategoria:Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kombatanta Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym (Francja) Kategoria:Odznaczeni Orderem Palm Akademickich Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Wielką Wstęgą Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Jerzego Czarnego Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Południa Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Włoch Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (Serbia)