13 Dywizja Kawalerii () – dywizja kawalerii Armii Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka Dywizja została sformowana 27 lipca 1875. Stacjonowała w Królestwie Kongresowym na terenie ówczesnej guberni warszawskiej i siedleckiej. Wchodziła w skład 14 Korpusu Armijnego. Po mobilizacji 1914 składała się z dwóch brygad z których pierwsza składała się z pułku dragonów i ułanów, a druga z huzarów i kozaków. Numery pułków odpowiadały numerowi dywizji. Pułki posiadały sześć szwadronów, a w pułku kozackim odpowiednikiem szwadronu była sotnia. Dywizja posiadała też oddział karabinów maszynowych (8 km) i dywizjon artylerii konnej. Doświadczenia zdobyte podczas wojny skutkowały zmianami organizacyjnymi. Na początku 1916 przydzielono dywizji batalion piechoty złożony z trzech spieszonych szwadronów. Jeszcze w tym samym roku pułki kawalerii zmniejszono do czterech szwadronów konnych, a dwa spieszono. Spieszone szwadrony powiększyły oddział piechoty do trzybatalionowego pułku. Dywizja otrzymała też dywizjon artylerii haubic (8 dział).
Struktura organizacyjna Organizacja w 1914 Dowództwo 13 Dywizji Kawalerii – Warszawa 1 Brygada Kawalerii w Warszawie 13 pułk dragonów – Garwolin 13 Włodzimierski pułk ułanów – Mińsk Mazowiecki 2 Brygada Kawalerii – Warszawa 13 Narewski pułk huzarów – Siedlce 2 Orenburski pułk kozaków – Warszawa 21 bateria artylerii konnej – Warszawa
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dywizje kawalerii Imperium Rosyjskiego Kategoria:Wojsko rosyjskie w Warszawie Kategoria:Armia Imperium Rosyjskiego w Królestwie Kongresowym Kategoria:Rosyjskie jednostki kawalerii utworzone w 1875 Kategoria:Rosyjskie jednostki kawalerii rozwiązane w 1918