Zygmunt Scypion Tarło herbu Topór (ur. ok. 1561 - prawdopodobnie w 1564 ponieważ jego rodzice zawarli związek małżeński w kwietniu 1563, zm. 7 września 1628)Mariusz Lubczyński: Tarło Zygmunt Scypion h. Topór, Polski Słownik Biograficzny, s. 327-329, Zeszyt 214 (Tom LII/3), wyd. PAN – PAU Warszawa-Kraków 2018, ISBN 978-83-65880-15-4 – chorąży przemyski od roku 1606, i kasztelan sądecki od 1613 r.
Życiorys Rodzicami jego byli chorąży przemyski Mikołaj Tarło i jego druga żona – szlachcianka austriacka Urszula Flitzingerin. Zygmunt Scypion Tarło miał siostrę Teofilę. W 1589 r. ożenił się z Barbarą, córką kasztelana sandomierskiego Stanisława Sobka i Magdaleny z JordanówZbigniew Anusik, Kasztelana sandomierskiego Mikołaja Spytka Ligęzy (ok. 1563–1637) sprawy rodzinne i majątkowe. Przyczynek do genealogii i dziejów gorzyckiej linii rodziny Ligęzów herbu Półkozic, w: Przegląd Nauk Historycznych R. XXI, nr 1 (2022), s. 102.. Z Barbarą miał pięcioro dzieci: dwóch synów - Zygmunt Aleksander Tarło i Andrzej - kanonik krakowski (zm. 17.10.1642) oraz 3 córki - Teofila Tarło (1595–28.11.1635), która poślubiła księcia Janusza Ostrogskiego (1554-1620) – kasztelana krakowskiego, Magdalena – kandydatka do klasztoru karmelitanek bosych p.w. św. Marcina w Krakowie (zm. 21.lutego 1621 przed obłóczynami) oraz Jadwiga, która w r. 1615 wstąpiła do klasztoru Klarysek w Krakowie, gdzie w latach 1648-1651 pełniła funkcję ksieni (zm. 17 lipca 1656)Mariusz Lubczyński: Polski Słownik Biograficzny, s. 329-332, Zeszyt 214 (Tom LII/3), wyd. PAN – PAU Warszawa-Kraków 2018, ISBN 978-83-65880-15-4.
Już jako chorąży przemyski wyruszył w 1606 r. z żoną Barbarą i 71-osobowym dworem do Moskwy u boku Jerzego Mniszcha i jego córki Maryny, wydanej za cara Dymitra I. Uczestniczył we wjeździe Maryny do Moskwy i w jej uroczystościach koronacyjnych (18 maja). Podczas "Krwawej Jutrzni" (27 maja) wraz z żoną ocalał, został jednak pobity, odarty z szat i uwięziony przez kilka miesięcy w Moskwie a następnie w Twerze.
Zabiegał o sprowadzenie do Polski zakonu franciszkanów reformatów. Dlatego pod koniec 1621 r. gościł przez kilka tygodni na zamku w Melsztynie Aleksandra z Padwy, wysłannika papieża Grzegorza XV, a po uzyskaniu papieskiego zezwolenia zaprosił reformatów i ofiarował im grunty w Zakliczynie, na których w ciągu trzech lat od poświęcenia placu (19 czerwca 1622) wzniesiono drewniany klasztor i kościół p.w. Matki Boskiej Anielskiej.
Zygmunt Scypion Tarło został pochowany w klasztorze OO. Reformatów w Zakliczynie (Szymon Starowolski przekazał błędną informację o jego pochówku w kościele parafialnym w Żarkach w powiecie wówczas lelowskim).
Przypisy
Kategoria:Chorążowie przemyscy Kategoria:Kasztelanowie sądeccy Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Zygmunta III Wazy Zygmunt Scipio Tarło Kategoria:Urodzeni w XVI wieku Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Zakliczynem Kategoria:Zmarli w 1628 Kategoria:Pochowani w Zakliczynie