1615 wstąpiła do klasztoru Klarysek w Krakowie, gdzie w latach 1648-1651 pełniła funkcję ksieni (zm. 17 lipca 1656)Mariusz Lubczyński: Polski Słownik Biograficzny, s. 329-332, Zeszyt 214 (Tom LII/3), wyd. PAN – PAU Warszawa-Kraków 2018, ISBN 978-83-65880-15-4.
Już jako chorąży przemyski wyruszył w 1606 r. z żoną Barbarą i 71-osobowym dworem do Moskwy u boku Jerzego Mniszcha i jego córki Maryny, wydanej za cara Dymitra I. Uczestniczył we wjeździe Maryny do Moskwy i w jej uroczystościach koronacyjnych (18 maja). Podczas "Krwawej Jutrzni" (27 maja) wraz z żoną ocalał, został jednak pobity, odarty z szat i uwięziony przez kilka miesięcy w Moskwie a następnie w Twerze.
Zabiegał o sprowadzenie do Polski zakonu franciszkanów reformatów. Dlatego pod koniec 1621 r. gościł przez kilka tygodni na zamku w Melsztynie Aleksandra z Padwy, wysłannika papieża Grzegorza XV, a po uzyskaniu papieskiego zezwolenia zaprosił reformatów i ofiarował im grunty w Zakliczynie, na których w ciągu trzech lat od poświęcenia placu (19 czerwca 1622) wzniesiono drewniany klasztor i kościół p.w. Matki Boskiej Anielskiej.