Hjalmar Söderberg (ur. 2 lipca 1869 w Sztokholmie, zm. 14 października 1941 w Kopenhadze) – szwedzki pisarz, tłumacz i dziennikarz.
Życiorys Prozaik, zadebiutował w 1895 r. powieścią Zabłąkania, która zapoczątkowała w literaturze szwedzkiej tzw. nurt flanerski, czyli szwedzką odmianę dekadentyzmu. W autobiograficznej powieści Młodość Martina Bircka (1901) opisał, jak Hjalmar/Martin utracił wiarę w Boga. W kolejnej książce pt. Doktor Glas (1905) zawarł krytykę chrześcijańskiej moralności. W 1912 r. spod jego pióra wyszła jedna z najlepszych szwedzkich powieści miłosnych pt. Niebłahe igraszki. Akcja tych wszystkich czterech utworów dzieje się w Sztokholmie, miasto jest nie tylko tłem, ale i równorzędnym bohaterem.
W drugim okresie swojej twórczości Söderberg skupił się na problematyce religioznawczej (Jezus Barabasz, 1928)
Söderberg uchodzi za wybitnego stylistę i mistrza małych form prozatorskich, wydał m.in. zbiory nowel i opowiadań Opowiastki (1898) i Podróż do Rzymu (1929).
Wybrane utwory Zabłąkania, 1895 (polskie wydanie 2010) Opowiastki, 1898 (polskie wydanie 2003) Młodość Martina Bircka, 1901 (polskie wydanie 2005) Doktor Glas, 1905 (polskie wydanie 2004) Gertruda, 1906 (dramat) Niepokój serca, 1909 Niebłahe igraszki, 1912 (polskie wydanie 2006) Ogień Jahwe, 1918 Jezus Barabasz, 1928 (polskie wydanie 2005) Podróż do Rzymu, 1929
Linki zewnętrzne Strona biograficzna Hjalmar Söderberg w Projekcie Runeberg
Kategoria:Szwedzcy dziennikarze Kategoria:Szwedzcy pisarze Kategoria:Szwedzcy tłumacze Kategoria:Urodzeni w 1869 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Ludzie urodzeni w Sztokholmie