56 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, uczestniczyła w agresji na Polskę, Belgię i Francję oraz ataku na Związek Radziecki.

Historia 56 Dywizja Piechoty (56 DP) sformowana została na mocy rozkazu z 26 sierpnia 1939, w 2. fali mobilizacyjnej w Dreźnie w IV Okręgu Wojskowym. Wzięła udział w agresji na Polskę w składzie 14 Armii zajmując się przede wszystkim wyłapywaniem polskich maruderów i żołnierzy rozbitych pododdziałów.

5 września 1939 r. 56 dywizja piechoty koncentrująca się w rejonie słowackiego Prešov otrzymała rozkaz manewru na Przełęcz Łupkowską. 11 września oddziały dywizji zostały przeznaczone dla XVIIII KA i po stopniowym nadejściu ze Słowacji miały działać w rejonie Sambora i Lwowa. W wyniku reorganizacji dowodzenia korpusami niemieckiej 14 armii 56 DP została 18 września przekazana XXII KPanc, tworząc wraz z 5 dywizja pancerną i 57 dywizja piechoty zgrupowanie przeznaczone do zajęcia Zagłębia Borysławskiego. 19 września marsz dywizji został wstrzymany, gdyż została przeznaczona do odtransportowania na front zachodni.

W kampanii francuskiej walczyła w Belgii ścierając się z Brytyjskim Korpusem Ekspedycyjnym. W 1941 r. wzięła udział w ataku na ZSRR, walczyła pod Kowlem, Kijowem i Briańskiem w ramach Grupy Armii Środek. Pod Kowlem atakował broniący się radziecki 15 Korpus Strzelecki dowodzony przez płka Iwana Fiediuninskiego.

Przebywała na froncie do bitwy pod Kurskiem, gdy została czasowo rozwiązana 2 listopada 1943 r. Wówczas sztab dywizyjny przemianowano na sztab Grupy Korpuśnej D, natomiast w skład grupy weszli żołnierze 56 Dywizji Piechoty, 262 Grupy Dywizyjnej (resztki 262 Dywizji Piechoty) oraz 761 Brygady Grenadierów. Grupa Korpuśna D walczyła pod Smoleńskiem i Witebskiem i została rozbita latem 1944 r.

56 Dywizję reaktywowano z resztek Grupy Korpuśnej D jesienią 1944 i ponownie skierowano na front do Grupy Armii Środek. Jednostka została rozbita w marcu 1945 w kotle pod Heiligenbeil.

Dowódcy dywizji gen. Karl Kriebel 26 VIII 1939 – 24 VII 1940 gen. Paul von Hase 1 VIII 1940 – 15 XI 1940 gen. mjr Karl von Oven 15 XI 1940 – 24 I 1943 gen. por. Otto Lüdecke 24 I 1943 – 15 VIII 1943 gen. mjr Bernhard Pampel 1 VI 1944 – 5 VII 1944 gen. poe. Edmund Blaurock 5 VII 1944 – 24 III 1945

Struktura organizacyjna Stan w sierpniu 1939: 171, 192 i 234 pułk piechoty, 156 pułk artylerii, I/42 pułk artylerii ciężkiej, 156 batalion pionierów, 156 oddział rozpoznawczy, 156 oddział przeciwpancerny, 156 oddział łączności, 156 polowy batalion zapasowy; Stan we wrześniu 1944: 171, 192 i 234 pułk piechoty, 156 pułk artylerii, 156 batalion pionierów, 56 batalion fizylierów, 156 oddział przeciwpancerny, 156 oddział łączności, 156 polowy batalion zapasowy;

Przypisy

Bibliografia

Carell Paul, Operacja "Barbarossa"; Warszawa 2000; ;

Dieckert, Großmann, Der Kampf um Ostpreussen. Der umfassende Dokumentarbericht über das Kriegsgeschehen in Ostpreußen, Stuttgart 1965; ;

Haupt Werner, Die Schlachten der Heeresgruppe Süd. Aus der Sicht der Divisionen., b.m.w 2005; ; Haupt Werner, Die deutchen Infanterie Division b.m.w i b.d.w; ; Haupt Werner, Army Group Center. The Wehrmacht in Russua 1941 - 1945b.m.w i b.m.r.; Haupt Werner, Sturm auf Moskau 1941. Der Angriff. Der Schlacht. Der Ruckschlag b.m.w i b.r.w; Stahl Friedrich, Heereseinteilung 1939. Gliderung, Standorte und Kommandeure sämtlicher Einheiten des Friedensheeres am 3.1.1939 und die Kriegsliederung vom 1.9.1939; , ;

Kategoria:Dywizje piechoty III Rzeszy Kategoria:Wojsko w Dreźnie Kategoria:Dywizje sformowane w 2. fali mobilizacyjnej Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty utworzone w 1939 Kategoria:Dywizje sformowane w IV Okręgu Wojskowym (III Rzesza) Kategoria:Niemieckie dywizje piechoty z okresu kampanii wrześniowej Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty rozwiązane w 1945