Udo Kier, właśc. Udo Kierspe (ur. 14 października 1944 w Kolonii (Niemcy), zm. 23 listopada 2025 w Rancho Mirage) – niemiecki aktor i reżyser.
W trakcie międzynarodowej kariery zagrał w ponad 200 filmach kinowych. Choć nigdy nie był zwolennikiem wielkich hollywoodzkich produkcji („Komercyjne amerykańskie filmy są produktem, jak pralki lub toster” – mawiał), wziął udział w filmach obok takich gwiazd kina, jak Nicole Kidman, Michael J. Fox, Keanu Reeves, River Phoenix, Bruce Willis, Dolph Lundgren, John Malkovich i Arnold Schwarzenegger.
Życiorys Wczesne lata Urodził się w Kolonii w Niemczech, pod koniec II wojny światowej, jako nieślubny syn krawcowej. Szpital, w którym się urodził, zawalił się chwilę po jego narodzeniu. Swojego biologicznego ojca poznał dopiero jako dorosły. W młodości był ministrantem oraz celebrującym i aktywnym chórzystą. Przyjemność sprawiało mu przebieranie się z użyciem szminki za kobietę, na przykład imitował Caterinę Valente. Po ukończeniu szkoły zaczął zdobywać wykształcenie do zawodu handlowca, później pracował przy taśmie produkcyjnej Forda. Wkrótce dorabiał jako model w sektorze mody. Na wypoczynkowym wypadzie w Cannes poznał Jeana Marais’go i Arndta von Bohlena und Halbacha. W wieku 19 lat przeniósł się do Londynu, gdzie dorabiał jako kelner. Wieczorem odwiedzał szkołę aktorską, gdzie poznał m.in. reżysera Luchina Viscontiego i aktora Helmuta Bergera.
Kariera W latach 60. XX w. poznał jeszcze mało znanego niemieckiego reżysera i aktora Reinera Wernera Fassbindera. W 1964 wyjechał do Rzymu.
Po raz pierwszy znalazł się na ekranie w krótkometrażowej brytyjskiej komedii Droga do Saint Tropez (Road to Saint Tropez, 1966). Następnie wstąpił do szkoły aktorskiej w Nowym Jorku. Z biegiem czasu w 1973 zagrał barona von Frankensteina w jednym z najważniejszych filmów we wczesnej swojej karierze Ciało dla Frankensteina (Flesh for Frankenstein), spółki Andy Warhol-Paul Morrisey. Inny film, Krew dla Draculi (Dracula cerca sangue di vergine... e morì di sete!!!, 1974) został zrealizowany przez Paula Morrisseya dla studia Andy’ego Warhola i wyprodukowany przez Vittoria de Sicę i Romana Polańskiego, Kier grał role wiodące – młodego lekarza Frankensteina i młodego Drakulę.
Wcielił się również w tytułową rolę w Docteur Jekyll et les femmes (1981) Waleriana Borowczyka. Zagrał w niemal wszystkich filmach Larsa von Triera, wykluczając jedynie Idiotów (1998).
Inne ważne role Kiera to Hans w dramacie psychologicznym Gusa Van Santa Moje własne Idaho (1991), Åge Krüger w duńskim miniserialu Królestwo (1994), doktor-psychiatra Frank Mandel w horrorze Dario Argento Odgłosy (Suspiria, 1977) czy Ivan Bliniak w dreszczowcu Ilkki Jarvi-Laturiego Historię tworzy się w nocy (1999).
W kolejnych latach wystąpił między innymi obok swojego rodaka Tila Schweigera w ekranizacji popularnej gry komputerowej Far Cry (2008), we wcześniejszym, równie źle przyjętym filmie Uwe Bolla BloodRayne (2005), a także horrorze www.strach (2002) i w nominowanej do Złotej Maliny w sześciu kategoriach Żylecie (1997).
Wystąpił w teledyskach: Madonny „Deeper and Deeper” (1992) oraz Gwen Stefani i Eve „Let Me Blow Ya Mind” (2001), a także z aktorką Brigitte Nielsen w wideoklipie nu-metalowego zespołu KoRn „Make Me Bad” (2000). W 1992 roku wziął udział w erotycznej sesji zdjęciowej do książki Madonny pt. Sex.
Życie prywatne Udo Kier był gejem. Kier i niemiecki reżyser Rainer Werner Fassbinder we wczesnych latach 60. XX w. byli nastoletnimi kochankami i kanciarzami ulicznymi na gejowskiej scenie we Frankfurcie. W późnych latach 70. Fassbinder zaangażował Kiera do kilku swoich projektów. To był okres, w którym Kier przyłączył się do komuny teatralnej Fassbindera i prowadził kuchnię w jej monachijskiej siedzibie.
Od 1991 mieszkał w Palm Springs w Kalifornii.
Filmy fabularne
Seriale TV
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieccy aktorzy filmowi Kategoria:Niemieccy reżyserzy filmowi Kategoria:Niemieccy aktorzy teatralni Kategoria:Niemieccy aktorzy telewizyjni Kategoria:Niemieccy modele Kategoria:Ludzie urodzeni w Kolonii Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Zmarli w 2025