Giacomo Pecoraria (ur. 1170/80, zm. 25 czerwca 1244) – włoski duchowny, cysters i kardynał.
Życiorys Pochodził z Piacenzy. Wybrawszy stan duchowny, został archidiakonem kapituły katedralnej w Rawennie (1211–1219). Następnie (być może już ok. 1215) wstąpił do zakonu cystersów w Clairvaux i wkrótce potem (1223?) został wybrany opatem klasztoru Trois-Fontaines. W drugiej połowie 1231 roku papież Grzegorz IX mianował go kardynałem biskupem Palestriny; sakrę biskupią otrzymał jednak dopiero w 1235. Podpisywał bulle papieskie między 5 maja 1234 a 26 kwietnia 1244. Grzegorz IX wielokrotnie wysyłał go jako legata w różne części Europy (legacja wobec cesarza Fryderyka II w styczniu 1232, legacja na Węgrzech 1232–1234, w Toskanii 1235, w Lombardii 1236–1237, w Rzymie pod nieobecność papieża w mieście w 1238, oraz w Prowansji 1239). W drodze powrotnej z legacji w Prowansji (1239) został uwięziony przez Enzio, syna Fryderyka II. Pozostał w cesarskiej niewoli aż do maja 1243, wskutek czego nie brał udziału w wyborze Celestyna IV w 1241. Brał natomiast udział w papieskiej elekcji 1243, jednak niedługo potem zmarł.
Bibliografia S. Miranda: konsystorz z 1231 roku Agostino Paravicini Bagliani, Cardinali di curia e "familiae" cardinalizie dal 1227 al 1254, Padwa 1972, s. 114-123
Kategoria:Włoscy kardynałowie XIII wieku Kategoria:Włoscy cystersi Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Zmarli w 1244 Kategoria:Ludzie urodzeni w Piacenzy