Skórzec (ros. Шкурецкая волость, lit. Skužeco valsčius) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1861–1934 na Białostocczyźnie. Siedzibą gminy był SkórzecGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933.
Imperium Rosyjskie Gmina zbiorowa Skórzec powstała w wyniku reformy struktur administracyjnych państwa rosyjskiego w 1861 roku. Była częścią powiatu bielskiego należącego (od 1843) do guberni grodzieńskiej. W 1890 roku gmina Skórzec obejmowała 76 miejscowości i zamieszkiwało ją 5537 osób.
11 czerwca 1892 wszedł w życie nowy statut miejski, który ograniczył samorządność miejską, a na mocy którego wiele miast guberni grodzieńskiej zamieniono w miasteczkaDymitrow, M. (2015). Pojęcie miejskości w świetle reformy gminnej w Polsce międzywojennej.. Zdegradowane miasto CiechanowiecNajgrakowski, M. (2009). Miasta Polski do początku XXI wieku: podstawowe informacje o datach założenia i likwidacji. Dokumentacja geograficzna. podległo w następstwie statutu z czasem administracji gminy SkórzecКарта волостей Гродненской губернии.
I wojna światowa Podczas I wojny światowej gmina wraz z powiatem bielskim należała do okupowanego przez Niemcy Ober-Ostu (w okręgu Białystok), gdzie znacznie zmieniono granice oraz podział administracyjny powiatu bielskiego. Spośród jego 15 gmin, zachowano 9 i zniesiono 6, ponadto utworzono 10 nowych; zmieniły się też granice gmin. W odniesieniu do gminy Skórzec:
północno-zachodnią część gminy Skórzec włączono do nowej gminy Rudka, południową część gminy Skórzec włączono do gminy Narojki, południowo-zachodni fragment gminy Skórzec włączono do gminy Grodzisk, do gminy Skórzec włączono fragment gminy Grodzisk (Pobikry).
Podział ten w dużej mierze zachowano, kiedy powiat bielski przeszedł w sierpniu 1919 pod administrację polską.
II Rzeczpospolita W okresie międzywojennym gmina Skórzec należała do powiatu bielskiego w nowo utworzonym województwie białostockim.
22 października 1919 z północnej części gminy Skórzec wyodrębniono miasteczko Ciechanowiec, któremu przywrócono status miasta.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku gminę Skórzec zamieszkiwało 9.669 osób, wśród których 9.420 było wyznania rzymskokatolickiego, 169 prawosławnego, 1 ewangelickiego a 79 mojżeszowego. Jednocześnie 9.611 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 44 białoruską, 1 żydowską, 12 rosyjską a 1 fińską. Było tu 1.572 budynków mieszkalnych.
16 października 1933 gminę Skórzec podzielono na 42 gromady: Antonin, Bogusze Stare, Borzymy, Bujenka, Czarkówka Duża, Głęboczek, Granne, Kobyla, Kosiorki, Koski-Wypychy, Krakówki-Włodki, Krynki-Miklasy, Kułaki, Leszczka Duża, Leszczka Mała, Leśniki, Malec, Miodusy-Dworaki, Miodusy-Inochy, Miodusy-Pokrzywne, Moczydły, Osnówka, Pełch, Perlejewo, Pobikry, Poniaty, Przybyszyn, Radziszewo-Króle, Radziszewo-Sobiechowo, Skórzec, Trzaski, Twarogi Lackie, Twarogi-Trąbnica, Twarogi-Wypychy, Tworkowice, Winna-Chroły, Winna-Poświętna, Winna-Wypychy, Wojtkowice Stare, Wojtkowice-Dady, Wojtkowice-Glinna, Zadobrze i ŻaleBiałostocki Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 11, poz. 49.
Gminę Skórzec zniesiono z dniem 1 października 1934, a jej obszar wszedł w skład: nowej gminy Ciechanowiec – gromady Antonin, Borzymy, Bujenka, Czarkówka Duża, Głęboczek, Granne, Kobyla, Kosiorki, Krynki-Miklasy, Kułaki, Leszczka Duża, Leszczka Mała, Leśniki, Malec, Miodusy-Pokrzywne, Moczydły, Pełch, Perlejewo, Pobikry, Poniaty, Przybyszyn, Radziszewo-Króle, Radziszewo-Sobiechowo, Skórzec, Trzaski, Twarogi Lackie, Twarogi-Trąbnica, Twarogi-Wypychy, Tworkowice, Winna-Chroły, Winna-Poświętna, Winna-Wypychy, Wojtkowice Stare, Wojtkowice-Dady, Wojtkowice-Glinna i Zadobrze, nowej gminy Drohiczyn – gromady Koski-Wypychy, Miodusy-Dworaki, Miodusy-Inochy i Osnówka, gminy Grodzisk – gromady Bogusze Stare, Krakówki-Włodki i Żale.
Zobacz też Skórzec (gromada w powiecie siemiatyckim)
Przypisy Befehl- und Verordnungsblatt des Oberbefehlshabers Ost (Dziennik rozkazów i rozporządzeń Głównodowodzącego Wschodu) Nr 1-96 Jemielity W. (2002). Podziały administracyjne powiatów sokólskiego i dąbrowskiego w latach 1919-2000. "Studia Łomżyńskie", 13, 2002, s. 119-146. Deutsche Arbeit in den Verwaltungsgebieten Kurland, Litauen und Bialystok-Grodno. Kowno (Verlag der Presseabteilung Ober Ost) 1917. Rocznik statystyki Rzeczypospolitej Polskiej. R. 1, 1920/21 Volosts and communes of 1890. St. Petersburg: Central Statistical Committee of the Ministry of Internal Affairs, 1892. - (Statistics of the Russian Empire).
Kategoria:Dawne gminy w województwie białostockim Kategoria:Dawne gminy w guberni grodzieńskiej