Łazar Aronsztam, ps. Artur, Jakub Czarniak, ukr. Лазар Наумович Аронштам, ros. Лазарь Наумович Аронштам, biał. Лазар Навумавіч Аранштам (ur. w BorznieСправочник по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898 - 1991. Аронштам Лазарь Наумович bądź w Romnach, zm. 25 marca 1938 w Chabarowsku) – działacz ukraińskiego, polskiego, rosyjskiego i białoruskiego ruchu komunistycznego, członek SDPRR(b), RKP(b), WKP(b), KPP (KPZB), uczestnik rewolucji lutowej i październikowej, komisarz armijny II rangi w Armii Czerwonej, członek Rady Wojskowej przy Ludowym Komisarzu Obrony ZSRR.
Życiorys Miał pochodzenie żydowskie, był synem Nauma i Jekatieriny Aronsztamów. Miał siostrę EsfirН.Н. Непомнящий. 20 лет неразгаданных тайн: От Гражданской до Отечественной. Вече, 2003 i trzech braci – Ilja (1895–1919) i Boris (1899–1919) zginęli w wojnie domowej, a Grigorij (1893–1938) został stracony w okresie wielkiego terroru.
W 1900 rodzina przeniosła się do Łodzi. W 1915 wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (SDPRR), frakcja bolszewików. Agitator wśród miejscowych robotników. Brał udział w wydarzeniach rewolucji lutowej w Charkowie"Дорогой наш товарищ Сталин!" ...и другие товарищи: обращения родственников репрессированных командиров Красной Армии к руководителям страны. Николай Семенович Черушев. Звенья, 2001 . Podczas pobytu w Moskwie wziął udział w rewolucji październikowej. Służył w Armii Czerwonej jako komisarz dywizji i komisarz inspekcji artylerii, brał czynny udział w wojnie domowej w Rosji. W 1921 odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru.
W 1924 władze WKP(b) skierowały go do podziemnej pracy partyjnej na terenie północno-wschodniej Polski. Wszedł w skład Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi jako sekretarz jej KC oraz członek KC KPP. W tym samym roku został aresztowany przez władze polskie. W 1928 wyjechał do ZSRR w ramach wymiany więźniów politycznych. Na obszarze Białoruskiej SRR pełnił obowiązki sekretarza komitetu okręgowego KP(b)B w Witebsku.
Od 1929 był dyrektorem zarządu politycznego Białoruskiego Okręgu Wojskowego. Od 1933 pełnił analogiczną funkcję na Dalekim Wschodzie. Podczas "wielkiej czystki" 31 maja 1937 aresztowany przez NKWD, 25 marca 1938 skazany przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR za „udział w wojskowo-faszystowskim spisku w Armii Czerwonej” i stracony tego samego dnia. 2 czerwca 1956 zrehabilitowany.
Przypisy
Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 1, Warszawa 1978. Маракоў Л.У., "Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі 1794-1991", Т.1, Mińsk 2003
Kategoria:Bolszewicy Kategoria:Oficerowie polityczni Armii Czerwonej Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Białorusi Kategoria:Członkowie KC KPP Kategoria:Radzieccy wojskowi Kategoria:Białoruskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Ofiary wielkiej czystki Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Białoruscy Żydzi Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1938 Kategoria:Członkowie KC KPP represjonowani w ZSRR Kategoria:Polscy komuniści straceni w ramach czystek stalinowskich Kategoria:Komisarze armijni II rangi Kategoria:Uczestnicy wojny domowej w Rosji