Biegus rdzawoszyi (Calidris ruficollis) – gatunek małego, wędrownego ptaka z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Nie wyróżnia się podgatunków.

Zasięg występowania Występuje w północnej i północno-wschodniej Syberii – od półwyspu Tajmyr po Półwysep Czukocki; sporadycznie w zachodniej i północnej Alasce. Zimuje na obszarze od wschodnich Indii, Mjanmy, południowych Chin i Tajwanu przez Filipiny i Indonezję po Wyspy Salomona, Australię i Nową Zelandię. Sporadycznie zalatuje też w inne rejony świata – odnotowywano go m.in. w Europie Zachodniej i Północnej, Afryce czy na Bliskim Wschodzie.

Biotop W sezonie lęgowym zamieszkuje tundrę. Poza sezonem lęgowym zasiedla głównie przybrzeżne i pływowe watty, osłonięte zatoki i laguny, a także słodkowodne, słonawe i słone mokradła, czasami także piaszczyste plaże i skaliste wybrzeża.

Wymiary średnie Długość ciała 13–16 cm, masa ciała 18–51 g, rozpiętość skrzydeł 29–33 cm.

Lęgi Gatunek monogamiczny. Gniazduje w małych, luźnych grupach o zagęszczeniu 4–6 do 28 par/km². Gniazdo stanowi płytkie zagłębienie w ziemi bądź na kępie mchu w skalistej tundrze. Zwykle wyłożone jest liśćmi z pobliskich karłowatych wierzb. Ptak wyprowadza jeden lęg w roku, składając w czerwcu 3–4 jaja koloru oliwkowego z brązowym plamkowaniem. W przypadku utraty lęgu może wyprowadzić kolejny. Wysiadują oboje rodzice przez około 3 tygodnie. Pisklęta opuszczają gniazdo wkrótce po wykluciu.

Pożywienie W sezonie lęgowym owady i ich larwy, nasiona. Poza sezonem lęgowym skorupiaki, owady, mięczaki, robaki.

Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2015 roku uznaje biegusa rdzawoszyjego za gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened); wcześniej, od 1988 roku miał on status najmniejszej troski (LC – Least Concern). W 2021 roku populacja liczyła około 310–360 tysięcy dorosłych osobników. Trend liczebności populacji oceniany jest jako spadkowy. Za największe zagrożenia dla tego gatunku uznaje się polowania i utratę siedlisk w rejonie Morza Żółtego i Wschodniochińskiego, wykorzystywanych przez ptaki jako miejsce postoju w trakcie wędrówek.

Przypisy Systematyka i nazwa polska za:

Linki zewnętrzne

Kategoria:Bekasowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Ptaki Arktyki Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Ptaki Nowej Zelandii Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1776 roku Kategoria:Taksony opisane przez Petera Simona Pallasa Kategoria:Fauna Bangladeszu Kategoria:Fauna Brunei Kategoria:Fauna Chińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Fauna Filipin Kategoria:Fauna Hongkongu Kategoria:Fauna Indii Kategoria:Fauna Indonezji Kategoria:Fauna Japonii Kategoria:Fauna Kambodży Kategoria:Fauna Korei Południowej Kategoria:Fauna Korei Północnej Kategoria:Fauna Laosu Kategoria:Fauna Malezji Kategoria:Fauna Mjanmy Kategoria:Fauna Mongolii Kategoria:Fauna Papui-Nowej Gwinei Kategoria:Fauna Rosji Kategoria:Fauna Singapuru Kategoria:Fauna Sri Lanki Kategoria:Fauna Stanów Zjednoczonych Kategoria:Fauna Tajlandii Kategoria:Fauna Tajwanu Kategoria:Fauna Timoru Wschodniego Kategoria:Fauna Wietnamu Kategoria:Fauna Wysp Salomona