Bełty (Bełcz, Bolc) – polski herb szlachecki.
Opis herbu Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:
W polu czerwonym bełt na dwóch bełtach na opak w krzyż skośny. Klejnot: pięć piór strusich. Herb ma pochodzenie niemieckie, przeniesiony do Polski z Moraw"Bełty symbol odwagi Herb przybył z Moraw w IX wieku za Ziemowita." Bogusław Jerzy Zajączkowski. Armoriał, czyli, Poczet herbów, zbroji, klejnotów zacnych polskich rodów. 2005. str.39; "pochodzenia niemieckiego". Zbigniew Leszczyc. Herby szlachty polskiej. 1993, str. 23, po unii na Litwie, rozprzestrzenił się w kilku formach.
Najwcześniejsze wzmianki Zapis z 1412 roku.
Herbowni Bejnacki, Belt, Bełt, Bełtowski, Bełtowicz (Bałtowicz, Bołtowicz, Bułtowicz), Benedyktowicz, Beneszko, Beniszenko, Berends, Bergayło, Bergielewicz, Bergielski, Chcianowski, Chmurowski, Chochoński, Chochorowski, Choroszewski, Chorowski, Cirisser, Grambiewski, Granatowicz, Graniewski, Januszowski, Kierdej, Kolenda, Kolendowski, Kolędowski, Kuderewski, Kuderowski, Łata, Pelicki, Połonicki, Potarczycki, Potarzyński, Potorzycki, Poźniak, Pożarycki, Pożaryski, Pożniak, Późniak, Pyliński, Radziwanowski, Radziwonowski, Radziwoński, Rembowski, Skoropadski, Skoropadzki, Sniechowski, Stadnicki, Stradecki, Strzelnicki, Symonolewicz, Śmichowski, Śmiechowski, Śniechowski, Uciański, Wolszleger, Zwierkowski.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne