right|200px|thumb|Herb Bes u Tadeusza Gajla, za Żernickim i Sękowskim right|200px|thumb|Herb Bes u Juliusza Karola Ostrowskiego, za Niesieckim i Siebmacherem Bes (Bies, Bees, Beess) – polski herb szlachecki, pochodzenia śląskiegoZa www.elvish.org.
Opis herbu Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:
W polu czerwonym pniak o trzech korzeniach, dwóch sękach i dwóch listkach lipowych, w skos, srebrny (niekiedy zielony).
W klejnocie nad hełmem w koronie pęk piór kogucich, po 6 na stronęWizerunek w: str. 33.
Istnieje wersja udostojniona herbu:
Na tarczy dwudzielnej w słup w polu prawym srebrnym pień naturalny o trzech korzeniach, dwóch sękach i dwóch listkach lipowych zielonych, w polu lewym czerwonym lew srebrny wspięty w koronie złotej.
W klejnocie nad hełmem w koronie trzy pióra pawieOpis i wizerunek w: T.1, str 33, T.2, str. 20.
Historia herbu W wersji jednopolowej, herb należał do śląskiej rodziny Beess. Najwcześniejsza wzmianka o członku tej rodziny - Adamie, pochodzi z 1260 roku. Herb został udostojniony srebrnym lwemZa herbarzem Siebmachera, tyle, że tam lew w lewo, www.elvish.org podaje udostojnienie na przemian dwoma lwami i dwoma czarnymi orłami 23 stycznia 1609 wraz z podniesieniem Jana Beessa z Wierzchlasu na Szumiradzie do rangi Freiherra.
Herbowni Beess, Bes, Besowski, Katowski.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
O śląskich korzeniach herbu Bees
Kategoria:Śląskie herby szlacheckie