Gwidon Borucki, Guy Borucki, Guido Lorraine, właściwie Gwidon Alfred Gottlieb (ur. 2 września 1912 w Krakowie, zm. 31 grudnia 2009 w Melbourne) – polski aktor, muzyk, piosenkarz, żołnierz armii gen. Władysława Andersa.
Życiorys Pochodził z rodziny żydowskiej. Urodził się w Krakowie jako Gwidon Alfred Gottlieb. Ukończył warszawskie gimnazjum „Askola”. Po uzyskaniu matury w 1930 roku w Berlinie, studiował we Lwowie w Wyższej Szkole Handlowej. Tam zarabiał jako śpiewak w restauracjach oraz orkiestrach tanecznych. W 1937 zaangażowano go do Cyrulika Warszawskiego.
W czasie okupacji radzieckiej Kresów Wschodnich występował w teatrzyku rewiowym Feliksa Konarskiego (Ref-Rena)Grzegorz Hryciuk, Polacy we Lwowie 1939–1944, Warszawa 2000, s. 112.. Podczas drugiej wojny światowej wraz z grupą teatralną objeżdżał pola walki dostarczając rozrywki i podnosząc na duchu zmęczonych walką żołnierzy. W maju 1944, wkrótce po wygranej przez 2 Korpus Polski pod dowództwem generała Władysława Andersa bitwy o Monte Cassino, Gwidon Borucki po raz pierwszy w historii zaśpiewał patriotyczną pieśń Czerwone maki na Monte Cassino.
Po wojnie zamieszkał w Londynie. Przyjął wtedy pseudonim Guy Borucki i często występował w brytyjskim radiu i telewizji. W 1959 przyjechał do Australii z operetką/musicalem „Grab me a Gondola” w roli głównej, i przeniósł się na stałe do Melbourne. Gwidon Borucki pod pseudonimem Guido Lorraine zagrał w 28 filmach, a także licznych sztukach teatralnych i programach TV. W czasie pobytu w Australii prowadził własny program telewizyjny, organizował rewie, kabarety, występy dla Polonii australijskiej. Stworzył także agencję artystyczną i australijską filię ZASP-u.
Życie prywatne Miał dwóch braci Norberta i Ludwika Gottliebów.
Pierwszą żoną Boruckiego była ukraińskiego pochodzenia artystka sceniczna Iryna Jarosewycz (pseudonim artystyczny: Renata Bogdańska), późniejsza druga żona generała Władysława Andersa. Drugą jego żoną była Ewa Kamieńska.
Zmarł w wieku 97 lat wskutek urazu czaszki po uderzeniu w betonowe schody w swoim ogrodzie.
Filmografia (wybór) 1949: The Passionate Friends (One Woman's Story) – jako menadżer hotelu 1950: State Secret (The Great Manhunt) – jako porucznik Prachi 1951: Encore – jako rosyjski książę w części „Gigolo and Gigolette” 1951: Hotel Sahara – jako kapitan Giuseppi 1952: Mr. Potts Goes to Moscow (Top Secret) – rola niewymieniona w czołówce 1953: The Red Beret (Paratrooper) – jako niemiecki oficer 1953: Das Pestalozzidorf (The Village) (Sie fanden eine Heimat) – jako pan Karginski 1953: Single-Handed (Sailor of the King) – jako niemiecki oficer 1954: Father Brown (The Detective) – jako stały klient kawiarni 1955: Above Us the Waves – jako oficer tłumacz 1955: Gentlemen Marry Brunettes – jako Monsieur Marcel 1955: The Colditz Story – jako polski oficer 1955: Break in the Circle – jako Franz 1955: Value for Money – jako starszy kelner 1955: They Can't Hang Me – jako Piotr Revsky 1956: Alias John Preston – rola niewymieniona w czołówce 1956: Loser Takes All – jako kelner 1956: Port Afrique – jako Abdul 1956: Blue Murder at St. Trinian's – jako książę Bruno 1957: That Woman Opposite (City After Midnight) – jako prefekt Aristide Goron 1957: The Break in the Circle – jako Franz 1959: Great Van Robbery – jako Leprave (niektóre źródła podają rok prod. 1957)
Seriale i programy TV 1954: Douglas Fairbanks Jr., Presents, (1 odcinek) jako Valda 1955: The Vise (2 odcinki) jako D'Argence Death Takes No Holiday jako Gino The Bargain jako D'Argence 1956: Assignment Foreign Legion (1 odcinek) jako porucznik Bourdon The Search jako porucznik Bourdon 1957: The Jack Benny Program (The Jack Benny Show) (1 odcinek) Jack in Paris The Missing Daughter Story The New Adventures of Martin Kane (1 odcinek) Out of the Blue jako inspector Policji Veroni
Spektakle teatralne (wybór) 1938 – Romans z Urzędem Skarbowym, Cyrulik Warszawski 1938 – Sprzedajemy Warszawę, Cyrulik Warszawski 1955 – Gałązka rozmarynu, Teatr Polski ZASP Londyn 1955 – Porwanie Sabinek, Teatr Aktora Londyn 1955 – Wodewil warszawski, Teatr Polski ZASP Londyn
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (28 sierpnia 2000, za wybitne zasługi w propagowaniu polskiej kultury). Srebrny Medal Zasłużony Kulturze „Gloria Artis” (13 września 2007)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Zdjęcie Gwidon Borucki
Jego były czerwone maki Drugie wydanie maków
Kategoria:Absolwenci Akademii Handlu Zagranicznego we Lwowie Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Aktorzy telewizyjni Kategoria:Polonia w Australii Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 2009