Stanisław Długosz ps. „Jerzy Tetera” (ur. 22 marca 1891 w Częstochowie, zm. 6 sierpnia 1915 Samoklęski k. Lubartowa) – polski poeta, historyk, działacz niepodległościowy, oficer I Brygady Legionów Polskich, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 22 marca 1891 w Częstochowie, w rodzinie urzędnika Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej Feliksa i Pauliny z domu Maszki.

Początkowo uczył się w rosyjskim II Męskim Progimnazjum w Warszawie, naukę przerwał mu jednak trwający kilka miesięcy strajk młodzieży szkolnej (1905). W październiku 1905 r. edukację kontynuował już w prywatnym Gimnazjum gen. Pawła Chrzanowskiego w Warszawie, gdzie językiem wykładowym był j. polskiSmolna 30. Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego Warszawa: PIW, 1989, spis absolwentów s. 336, poz. 10. Także s. 237–238 (artykuł z „Życia Szkoły” Ku czci wybitnych wychowanków. Stanisław Długosz (Jerzy Tetera) oraz s. 237–238, 289, 290, 295.. W czasie swojej edukacji szkolnej działał w tajnej organizacji Związek Młodzieży Polskiej „Przyszłość” (PET). W 1910 r. ukończył szkołę i rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, gdzie zajął się też działalnością w Drużynach Strzeleckich Stowarzyszenia Młodzieży Uniwersyteckiej „Znicz”, redakcji „Zarzewia” oraz Towarzystwa Szkoły Ludowej.

Po wybuchu I wojny światowej organizował w kieleckiem służbę łączności polskich organizacji wojskowych, a następnie zaciągnął się do piechoty Legionów w Miechowie. Oficer w lotnych oddziałach wywiadowczych sztabu I Brygady Legionów. Pod koniec 1914 przeszedł na własne żądanie do służby liniowej. Wziął udział walkach nad Nidą. Zginął w pościgu za Rosjanami 6 sierpnia 1915, idąc na czele oddziału do ataku na Kamionkę.

Był związany z Władysławą Srzednicką, późniejszą żoną płk. dr. Adolfa Macieszy).

Autor monografii o Dionizym Czachowskim (wydana w cyklu Boje polskie, t. IV, 1914), jednym z przywódców powstania styczniowego, oraz licznych wierszy. Uznawany za najwybitniejszego poetę legionowego.

Pośmiertnie wydano w 1917 zbiór jego poezji Przed złotym czasem, z przedmową Andrzeja Struga.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6466 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 19 grudnia 1930 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.

Przypisy

Bibliografia Smolna 30. Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego Warszawa: PIW, 1989 Życie Szkoły, pismo szkolne Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego, maj 1935, nr 50, s. 49 (autor niezidentyfikowany) Wielka Encyklopedia Powszechna PWN t. 3, Dep-Franc, Warszawa: PWN, 1964, s. 63.

Linki zewnętrzne

Krzysztof Karol Daszyk, Stanisław Długosz „Tetera”, Wyd. Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2020, , wersja zdigitalizowana. hasło „Stanisław Długosz” w Interia.pl Dzieła Stanisława Długosza w bibliotece Polona

Kategoria:Ludzie urodzeni w Częstochowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1915 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Absolwenci XVIII Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Zamoyskiego w Warszawie Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich polegli w I wojnie światowej