Niestachów – część Poznania położona na terenie zachodniej części osiedla samorządowego Sołacz, w rejonie ul. Niestachowskiej, między wiaduktem kolejowym w kierunku Szczecina i Piły a ul. Wojska Polskiego.
Nazwa Nazwa wywodzi się od zaświadczonego filologicznie imienia Niestach. Zapis nazwy wyglądał następująco: Nyestathow (1253), Nyestachovvo (1292), Nestachovo (1343), Nestachowo (1417), Niestachowo (1598), Niestachów (1948). W historii przeważała czasowo oboczna postać nazwy - Niestachowo.Bogdan Walczak, Co mówią nazwy?, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2013, s.67, ISSN 0137-3552 W czasach niemieckich dawna wieś nosiła nazwę Kundorf.
Historia thumb|left|250px|Dawne baseny - proj. Marian Spychalski Początkowo wieś nadana miastu, wraz z lokacją (jako zaplecze gospodarcze) w 1253. W obszar miasta włączona w 1907. Nazwa Niestachów jest obecnie zapomniana, a przechowała się w postaci ul. Niestachowskiej (szerzej Trasy Niestachowskiej). W czasie trwania okupacji niemieckiej na teren pobliskiego Parku Sołackiego wstęp miała jedynie niemiecka ludność Poznania, w tym samym czasie władze okupacyjne zmieniły jego nazwę na Kundorfpark (Park Niestachowski).
Oprócz zachodniej części Parku Sołackiego na terenie Niestachowa znajdują się nieczynne baseny pływackie, zaprojektowane przez Mariana SpychalskiegoKazimierz Sobkowicz, Architekci wielkopolscy - biogramy - dzieła - stowarzyszenia, cz.I, lata 1886-1939, wyd. Oddziału Poznańskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich, Poznań, 1988, s.141, , późniejszego marszałka (otwarte w lipcu 1938) i Ogród Dendrologiczny Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu.
Do początku lat 40. XX wieku, za obecnymi basenami pływackimi, znajdował się duży zakład przemysłowy - Cegielnia Mechaniczna Poznań-Golęcin, wraz z niewielką osadą domków pracowniczych. Na początku okupacji niemieckiej, z uwagi na wyczerpanie zasobów gliny, cały zakład został rozebrany przez władze niemieckie. Obecnie nie pozostał po nim żaden ślad w tereniespo, Nie pozostał żaden ślad..., w: Głos Wielkopolski (Z teki Kota), wycinek niedatowany (około 1995).
Zobacz też Podział administracyjny Poznania
Przypisy
Bibliografia Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz, Poznań od A do Z, KAW, Poznań, 1986, ISBN 83-03-01260-6