thumb|Kadr z filmu giallo Sześć kobiet dla zabójcy (1964), reż. Mario Bava Giallo (z wł. „żółty”) – popularny, głównie w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, nurt we włoskim kinie grozy. Mianem giallo określano krwawe kryminały wzorowane po części na tanich powieściach sensacyjnych i filmach Alfreda Hitchcocka. Fabuła gialli opiera się głównie na zawikłanej zagadce kryminalnej, brutalnych morderstwach i poszukiwaniu ich sprawcy, w którym często biorą udział przypadkowe osoby – świadkowie działalności zbrodniarza. Częstym znakiem rozpoznawczym giallo są czarne rękawiczki noszone przez mordercę. Według Łukasza Orbitowskiego gatunek ten wyróżnia się wysmakowanymi, nieco kiczowatymi kadrami z celebracją makabry, co spaja wybitna praca operatora kamery. Fabuła zwykle przebiega w ten sam sposób: zamaskowany morderca zabija kolejne ofiary w odrealniony sposób, zwykle kierując się traumą z przeszłości. Za inne cechy tego typu filmów uznaje umowność świata przedstawionego i niezrozumiałe zachowania postaci.
Za pierwszy film giallo uważa się La ragazza che sapeva troppo Mario Bavy. Reżyser powracał do tej tematyki także w późniejszych produkcjach. Nurtem zajmowali się też tacy twórcy jak Dario Argento (Profondo Rosso), Lucio Fulci (Non si sevizia un paperino), Lamberto Bava (Morirai a mezzanote) czy Michele Soavi (Deliria).
Filmy giallo często były cenzurowane i zakazane w wielu krajach z uwagi na efekty gore i sceny przemocy. Dziś gatunek ten w zasadzie nie funkcjonuje. Został zastąpiony przez swoją amerykańską odmianę – slasher.
Nazwa giallo – „żółty” pochodzi od żółtego koloru okładek popularnych we Włoszech powieści kryminalnych.
Przypisy
Bibliografia Adrian Luther Smith, „Blood and Black Lace” Jim Harper, „Italian Horror”
Linki zewnętrzne Strach zaprowadzi cię w dziwne miejsca, czyli włoskie kino giallo! Włoskie kino gatunkowe (Magazyn Magivanga)
Kategoria:Gatunki filmowe Kategoria:Kinematografia we Włoszech