Megaregion (t. megaregion fizycznogeograficzny) – wielkopowierzchniowa jednostka podziału fizycznogeograficznego, wyróżniona przede wszystkim na podstawie uwarunkowanych neotektonicznie makroform ukształtowania powierzchni. Megaregiony są najwyższymi i największymi jednostkami regionalizacji fizycznogeograficznej - wyróżnia się je w obrębie kontynentów (części świata).
W regionalizacji fizycznogeograficznej zgodnej z uniwersalną klasyfikacją dziesiętną Międzynarodowej Federacji Dokumentacji megaregiony oznacza się jedną cyfrą. W Europie wyróżnia się dziewięć megaregionów:
I. Europa Północna 0 Archipelagi Europy Północnej 1 Półwysep Fennoskandzki II. Europa Zachodnia 2 Wyspy Brytyjskie 3 Pozaalpejska Europa Środkowa 4 Region alpejski 5 Region karpacki III. Europa Południowa 6 Wyspy i półwyspy Morza Śródziemnego IV. Europa Wschodnia 7 Krym i Kaukaz 8 Niż Wschodnioeuropejski 9 Ural
W granicach megaregionów wyróżnia się mniejsze jednostki - prowincje.
Bibliografia Jerzy Kondracki W sprawie fizycznogeograficznego podziału Europy w klasyfikacji dziesiętnej, "Przegląd Geograficzny" tom XXXVII, z.3, 1965, str. 539-547 Jerzy Kondracki (red.) Problemy regionalizacji fizycznogeograficznej. Materiały z sympozjum zorganizowanego przez Polskie Towarzystwo Geograficzne w dniach 16-24 września 1966 r., Instytut Geografii Polskiej akademii Nauk, Prace Geograficzne nr 69, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1968 Jerzy Kondracki Podstawy regionalizacji fizycznogeograficznej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969
Kategoria:Jednostki podziału fizycznogeograficznego