thumb|right|250px|Kombu thumb|right|250px|Tsukudani sporządzone z kombu – surowiec kulinarny uzyskiwany z kilku gatunków wodorostów z rzędu listownicowców, przede wszystkim listownicy japońskiej (Saccharina japonica, syn. Laminaria japonica), a w mniejszym stopniu z (Laminaria religiosa), (L. cichorioides), i różnych gatunków . Wykorzystywany jest w kuchni japońskiej i innych krajów Dalekiego Wschodu.
Historia Najwcześniejszy zachowany dokument wzmiankujący o kombu to z 797 roku, lecz przypuszcza się, że spożywano je znacznie wcześniej, już w okresie Jōmon (12 000 p.n.e. do 300 p.n.e.). W późniejszych czasach opracowano sposób suszenia, co pozwoliło je dłużej przechowywać.
Zastosowanie Obecnie kombu jest eksportowane z Japonii do wielu krajów na całym świecie. Mimo stosunkowo skomplikowanego cyklu rozwojowego (heteromorficzna przemiana pokoleń) w Chinach laminaria japońska jest uprawiana w zagrodach morskich, a jej plechy są przetwarzane na suszony surowiec. W trakcie obróbki może być barwiony zielenią malachitową, proszkowany itp. Skład procentowy świeżej masy (dane dla różnych gatunków listownic) woda – 23,5 białka – 5,8 tłuszcze – 1,1 skrobia – 42,0 (zawiera również laminarynę i mannitol) celuloza, tj. błonnik – 6,7 substancje mineralne (popiół) – 21,1 (przy czym w 1 kg suchej masy plechy Laminaria religiosa znajduje się ok. 240 mg jodu).
Zobacz też
Sakai (Osaka)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Kordzińska-Nawrocka, Iwona: Japońska sztuka kulinarna, Warszawa 2008, str. 211-225, Barber, Kimiko: Kuchnia japońska, Poznań 2004,
Hosking, Richard: A Dictionary of Japanese Food, Tuttle Publishing, Kombu seaweed encyclopedia
Kategoria:Kuchnia japońska Kategoria:Kuchnia chińska Kategoria:Przetwory z warzyw Kategoria:Algologia Kategoria:Surowce roślinne