Albicja biało-różowa, albicja jedwabista (Albizia julibrissin) – gatunek roślin należący do rodziny bobowatych i podrodziny brezylkowych (dawniej w mimozowych). Występuje naturalnie w południowej i wschodniej Azji od południowego Azerbejdżanu i Iranu (Nizina Lenkorańska i Góry Tałyskie) na wschód do Chin i Korei.
Nazwa naukowa rodzaju została nadana w 1772 r. przez lekarza i botanika włoskiego Antonia Durazziniego na cześć florenckiego naturalisty Filippo degli Albizzi, który ujrzał to drzewo po raz pierwszy w czasie podróży do Konstantynopola i sprowadził je do Europy w 1749 r. Nazwa gatunkowa julibrissin pochodzi z języka perskiego i oznacza "jedwabny kwiat" (گل gul "kwiat" + ابریشم abrisham "jedwab").
Obecnie w Iranie roślina nazywana jest Shabkhosb (شبخسب), co znaczy « nocny śpioch ». W Japonii znana jest pod nazwami Nemunoki, Nenenoki lub Nemurinoki, oznaczającymi to samo: « śpiące drzewo ». Ze względu na fakt, iż trafiła do Europy z Konstantynopola, nazywano ją też "mimozą konstantynopolitańską". W Stanach Zjednoczonych dotychczas nazywana jest często błędnie mimozą lub różową mimozą (ang. pink mimosa). Występowała też jako "akacja jedwabna", "akacja lenkorańska" lub "mimoza lenkorańska"Zawierucha Borys: Reliktowe lasy Tałysza, w: "Poznaj świat" R. XXII, nr 11 (264), listopad 1974, s. 3-8.
left|thumb|Albizia julibrissin f. rosea ma intensywniej zabarwione kwiaty od formy typowej thumb|left|Liście składają się w nocy thumb|left|Strąki i liście jesienią
Morfologia Pokrój Małe liściaste drzewo dorastające do 5–12 m wysokości, z szeroką parasolowatą koroną. Kora Ciemnozielonkawa, starsze okazy mają korę szarą w pionowe paski. Liście Podwójnie pierzaste, 20–45 cm długości i 12–25 cm szerokości, podzielone na 6–12 par odnóg, każda z nich ma 20–30 par małych listków, są one podłużne, 1–1,5 cm długości i 2–4 mm szerokości. Kwiaty Zebrane w gęste główki, a te z kolei wyrastają w szczytowych gronach. Kwiaty nie posiadają płatków, ale sterczące wiązki pręcików, długości 2–3 cm, różowych lub bladoróżowych, wyglądających jak jedwabiste nici. Są one atrakcyjne dla pszczół, motyli i kolibrów. Kwitnie przez całe lato. Owoc Płaski brązowy strąk około 10–20 cm długości i ok. 2–2,5 cm szerokości, zawierający kilka–kilkanaście nasion w środku.
Istnieją dwie odmiany: Albizia julibrissin var. julibrissin. Typowa odmiana, opisana powyżej. Albizia julibrissin var. mollis. Różni się tym, że pędy są gęsto owłosione.
Forma Albizia julibrissin f. rosea jest mniejsza od typu – dorasta do 5–7 m wysokości, z kwiatami zawsze różowymi. Występuje na północy swojego zasięgu w Korei Północnej i Chinach, bardziej tolerancyjna wobec zimna niż typowa forma, wytrzymuje mrozy co najmniej -25° C.
Uprawa i zastosowanie Gatunek jest powszechnie sadzony jako roślina ozdobna, uprawiana dla pięknych liści i kwiatów. Szeroka korona u starszych drzew sprawia, że przydatna jest w upalne dni by zapewnić cień. W stanie dzikim drzewo ma tendencję do wzrostu na suchych równinach, piaszczystych dolinach i wyżynach. Jest inwazyjna w Japonii i Stanach Zjednoczonych, a rozpowszechniana od południowej części Nowego Jorku, New Jersey, Connecticut na zachód do Missouri i Illinois, a na południe do Florydy i Teksasu, jest również uprawiana w Kalifornii i Oregonie. Uprawia się ją także w Europie, na przykład na Krymie. W Stanach Zjednoczonych prowadzone są prace w celu wyhodowania roślin nie wytwarzających nasion i przez to pozbawionych skłonności inwazyjnych. Albicja jest bardzo podatna na grzybicze choroby spowodowane przez gatunki z rodzaju Fusarium, choć choroba nie wydaje się oddziaływać zbyt poważnie na stan jej populacji. Ze względu na swoje skłonności inwazyjne i wrażliwość na choroby rzadko zalecana jest jako roślina ozdobna w USA, choć jest nadal powszechnie sadzona w różnych częściach Europy.
Odporna na mróz forma A. julibrissin f. rosea może być uprawiana w gruncie również w ciepłych regionach PolskiBärtels A., Rozmnażanie drzew i krzewów ozdobnych. PWRiL Warszawa 1982.
Przypisy
Kategoria:Mimozowe Kategoria:Drzewa i krzewy ozdobne Kategoria:Rośliny lecznicze Kategoria:Inwazyjne gatunki roślin