Węgierski Pułk Piechoty Nr 64 () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku Pułk kontynuował tradycje pułku utworzonego w 1860. Okręg uzupełnień nr 64 Szászváros na terytorium 12 Korpusu. Kolory pułkowe: wyłogi i patki pomarańczowe, guziki złote.

Garnizony pułku W 1900 roku pułk stacjonował w Wiedniu z wyjątkiem 2. batalionu w Szászvárosu. W 1903 roku komenda pułku razem z 2. i 3. batalionem stacjonowała w Marosvásárhely, 1. batalion w Slovenskich Kojnicach, a 4. batalion w Szászvárosu. W latach 1904–1909 komenda pułku razem z 1. i 3. batalionem stacjonowała w Marosvásárhely, 2. batalion w latach 1904–1907 w Slovenskich Konjicach, a w latach 1908–1909 w Trebinjach, natomiast 4. batalion w Szászvárosu. W latach 1910–1914 komenda pułku razem z 1. i 2. batalionem stacjonowała w Szászvárosu, 3. batalion w Trebinjach, a 4. batalion w Abrudbányi.

Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy.

Pułk wchodził w skład 16 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku 86% – Rumunii. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swoje dwa bataliony nowo formowanemu 138 pułkowi piechoty.

W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w Królestwie kongresowym w maju 1915 roku, w okolicach Końskich.

W 1918 Niemcy poprosiły Austro-Węgry o wysłanie części swoich sił na front zachodni. W odpowiedzi na prośbę, utworzono czterodywizyjny XVIII Korpus i rozlokowano go w okolicach Verdun. W jego składzie był też 64 pułk piechoty.

Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: 1860–1900 – Carl Alexander Großherzog von Sachsen-Weimar-Eisenach, 1903–1910 – Freiherr von Mertens, generał piechoty Moritz Auffenberg (od 1910).

Dowódcy pułku 1895 – płk Adolph Pisačić de Hiżanoves 1900 – płk Bernhard Edl. v. Baldass 1903–1906 – płk Ludwig Arendt 1907–1910 – płk Jenakie John 1911–1913 – płk Josef Lieb 1914 – płk Johann Zivanovic

Przypisy

Bibliografia

Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900 - 1914

Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Wiedniu Kategoria:Węgierskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1760 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918