Diprotodon – wymarły rodzaj ssaka z rodziny Diprotodontidae. Największy torbacz w historii Ziemi. Był wielkości dzisiejszego nosorożca białego. Prowadził podobny tryb życia do hipopotama. Szkielety tych zwierząt zostały odkryte w słonych glinach australijskiego jeziora Callabona. Żył na terenie Australii od 1,6 mln do ok. 40 tys. lat temu, tj. przez większość plejstocenu. Zamieszkiwał otwarty las, śródleśne polany i łąki, prawdopodobnie pozostając w pobliżu wody. Żywił się liśćmi, krzewami i trawami. Osiągał ok. 2 metrów wysokości i ok. 3 m długości ważył ok. 3 ton. Najbliższymi żyjącymi krewniakami są wombat i koala.
Etymologia Diprotodon: di- „podwójny”, od δις dis „dwa razy”, od δυο duo „dwa”; πρωτος prōtos „pierwszy”; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”. Diarcodon: gr. δι- di- „podwójny”, od δις dis „dwa razy”, od δυο duo „dwa”; „łuk”; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”. Gatunek typowy: Diarcodon parvus (= Diprotodon optatum ). optatus: łac. optatus „pożądany, wybrany”, od optare „wybierać, pożądać”.
Zobacz też bunyip lew workowaty
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wombatowate Kategoria:Wymarłe torbacze Kategoria:Wymarłe ssaki plejstocenu Kategoria:Wymarłe ssaki Australii Kategoria:Megafauna