Lars Bystøl (ur. 4 grudnia 1978 w Voss) – norweski skoczek narciarski, trzykrotny medalista olimpijski, dwukrotny medalista mistrzostw świata i złoty medalista mistrzostw świata w lotach.
Przebieg kariery thumb|Bystøl podczas PŚ w Zakopanem w 2003 Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Lars Bystøl pojawił się w sezonie 1998/1999 Pucharu Kontynentalnego. W marcu 2000 w Trondheim po raz pierwszy w karierze przystąpił do kwalifikacji do zawodów Pucharu Świata. Pierwsze punkty do klasyfikacji Pucharu Świata zdobył 19 stycznia 2002 w Zakopanem, gdzie zajął 24. miejsce. W sezonie 2001/2002 punktował jeszcze dwukrotnie, jednak nie poprawił wyniku osiągniętego na Wielkiej Krokwi i w klasyfikacji tego sezonu zajął 65. miejsce. W lutym 2002 wystartował na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, gdzie indywidualnie plasował się poza czołową trzydziestką, a wraz z kolegami zajął dziewiąte miejsce w konkursie drużynowym.
W sezonach 2002/2003 i 2003/2004 pięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce zawodów, jednak na podium nie stanął. W klasyfikacji generalnej zajmował odpowiednio 26. i 21. miejsce. W 2003 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Val di Fiemme, gdzie indywidualnie był dwunasty na normalnej skoczni. Na tych samych mistrzostwach wspólnie z Tommym Ingebrigtsenem, Sigurdem Pettersenem i Bjørnem Einarem Romørenem wywalczył brązowy medal. Z kolei w 2004 roku zajął dziesiątce miejsce w 52. edycji Turnieju Czterech Skoczni.
Pierwszy raz na podium zawodów Pucharu Świata stanął w sezonie 2004/2005. Miało to miejsce 11 marca 2005 w Lillehammer, gdzie był trzeci, ustępując tylko Finowi Mattiemu Hautamäkiemu oraz swemu rodakowi Sigurdowi Pettersenowi. W pozostałych konkursach cyklu dziewięciokrotnie plasował się czołowej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej zajął dziesiątce miejsce. Był ponadto czwarty w dziewiątej edycji Turnieju Nordyckiego. W ostatnich zawodach sezonu, 20 marca 2005 w Planicy ustanowił rekord życiowy skacząc 216,5 metra. Na mistrzostwach świata w Oberstdorfie lepiej zaprezentował się w konkursach na dużym obiekcie. W konkursie drużynowym razem z Romørenem, Pettersenem i Roarem Ljøkelsøyem zdobył kolejny brązowy medal. W konkursie indywidualnym zajął czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal z reprezentantem Czech, Jakubem Jandą. Na normalnej skoczni indywidualnie był dziewiąty, a w drużynie dwunasty.
W trzecich zawodach olimpijskiego sezonu 2005/2006 3 grudnia 2005 w Lillehammer zajął trzecie miejsce. Wyprzedzili go tylko Andreas Küttel ze Szwajcarii i Jakub Janda. Następnego dnia był drugi za Czechem. Miesiąc później, 4 stycznia 2006 w Innsbrucku odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata. W pozostałych konkursach 54. Turnieju Czterech Skoczni zajął 28. miejsce w Oberstdorfie, 20. w Garmisch-Partenkirchen oraz 26. miejsce w Bischofshofen. Dało mu to w efekcie szesnastą pozycję w klasyfikacji końcowej. Kilka dni później wystąpił na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz, podczas których razem z Ljøkelsøyem, Romørenem i Pettersenem zdobył złoty medal w zawodach drużynowych. Na igrzyskach olimpijskich w Turynie odniósł największy sukces w swojej karierze. W konkursie indywidualnym na normalnej skoczni po pierwszej serii skoków zajmował szóste miejsce i tracił do prowadzącego Dmitrija Wasiljewa z Rosji cztery punkty. W drugiej kolejce osiągnął 103,5 m, co było drugą odległością konkursu. Dzięki temu awansował na pierwsze miejsce, wyprzedzając Hautamäkiego o 1 punkt i Ljøkelsøy’a o 2 punkty. Na dużej skoczni w drugiej serii awansował z piątej pozycji na trzecią. Zdobył brązowy medal, przegrywając tylko z dwoma Austriakami: Thomasem Morgensternem i Andreasem Koflerem. Ponadto w konkursie drużynowym Norwegowie z Bystølem w składzie zdobyli kolejny brązowy medal. Po powrocie do rywalizacji pucharowej nie stawał już na podium i w klasyfikacji generalnej zajął 13. miejsce.
W sezonie 2006/2007 w trzynastu startach w zawodach Pucharu Świata trzykrotnie zdobywał punkty, za każdym razem zajmując 28. miejsce. Z dorobkiem 9 punktów zajął 76. pozycję w klasyfikacji generalnej. Nie wystąpił na mistrzostwach świata w Sapporo na przełomie lutego i marca 2007. W kolejnym sezonie w zawodach Pucharu Świata pojawił się sześć razy, najlepszy wynik uzyskując 4 marca 2008 w Kuopio, gdzie był siódmy. W klasyfikacji generalnej zajął 37. miejsce. Częściej startował w sezonie 2007/2008 Pucharu Kontynentalnego, gdzie czterokrotnie stawał na podium, z czego trzy konkursy wygrał. W efekcie zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej tego cyklu.
W styczniu 2009 został zdyskwalifikowany na 4 miesiące przez Norweską Komisję Antydopingową za używanie środków zawierających pochodne konopi indyjskich. Jeszcze zanim powrócił do międzynarodowej rywalizacji, we wrześniu 2009 postanowił zakończyć sportową karierę.
Na arenie krajowej Lars Bystøl wywalczył złoty medal na normalnej skoczni w 2005 roku, srebrne na dużej w latach 2004 i 2006 oraz brązowe: w 2003 roku na dużej, a w latach 2002 i 2006 na normalnej skoczni.
Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2002 Salt Lake City/Park City–31. miejsce (K-90), 38. miejsce (K-120)2006 Turyn/Pragelato–złoty medal (K-95),brązowy medal (K-125)
Drużynowo 2002 Salt Lake City/Park City–9. miejsce2006 Turyn/Pragelato–brązowy medal
Starty L. Bystøla na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca31.10 lutego2002 Park CityUtah Olympic ParkK-90–indywid.88,5 m86,5 m215,0 pkt54,0 pktSimon Ammann38.13 lutego2002 Park CityUtah Olympic ParkK-120–indywid.113,0 m–99,4 pkt182,0 pktSimon Ammann9.14 lutego2002 Park CityUtah Olympic ParkK-120 –druż.111,5 m102,5 m790,8 pkt (174,7 pkt)173,3 pktNiemcy1.15px12 lutego2006 PragelatoTrampolino a MonteK-95HS-106indywid.101,5 m103,5 m266,5 pkt–3.15px18 lutego2006 PragelatoTrampolino a MonteK-125HS-140indywid.127,5 m131,5 m250,7 pkt26,2 pktThomas Morgenstern3.15px20 lutego2006 PragelatoTrampolino a MonteK-125HS-140druż.126 m135,5 m950,1 pkt (254,2 pkt)33,9 pktAustria
Mistrzostwa świata Indywidualnie 2003 Val di Fiemme/Predazzo–12. miejsce (K-95)2005 Oberstdorf–9. miejsce (K-90), 4. miejsce (K-120)
Drużynowo 2003 Val di Fiemme/Predazzo–brązowy medal2005 Oberstdorf–12. miejsce (K-90), brązowy medal (K-120)
Starty L. Bystøla na mistrzostwach świata – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca3.23 lutego2003 PredazzoTrampolino Dal BenK-120 –druż.124,5 m128,0 m991,9 pkt (254,0 pkt)54,7 pktFinlandia12.28 lutego2003 PredazzoTrampolino Dal BenK-95–indywid.98,0 m97,0 m240,5 pkt39,5 pktAdam Małysz9.19 lutego2005 OberstdorfSchattenbergschanzeK-90HS-100indywid.94,5 m91,5 m245,0 pkt11,0 pktRok Benkovič12.20 lutego2005 OberstdorfSchattenbergschanzeK-90HS-100druż.95,0 m–373,5 pkt (126,5 pkt)597,0 pktAustria4.25 lutego2005 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137indywid.137,5 m143,0 m300,4 pkt12,8 pktJanne Ahonen3.26 lutego2005 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137druż.136,0 m131,5 m1113,5 pkt (281,5 pkt)23,8 pktAustria
Mistrzostwa świata w lotach Drużynowo 2006 Tauplitz–złoty medal
Starty L. Bystøla na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca1.15 stycznia2006 TauplitzKulmK-185HS-200druż.200,5 m180,0 m1497,9 pkt (363,6 pkt)–
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce2001/200265.2002/200326.2003/200421.2004/200510.2005/200613.2006/200776.2007/200837.
Miejsca na podium Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem2004/2005 - - 1 12005/2006 1 1 1 3suma 1 1 2 4
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca1.11 marca2005 LillehammerLysgårdsbakkenK-120HS-134132,0 m128,5 m270,4 pkt3.10,9 pktMatti Hautamäki2.3 grudnia2005 LillehammerLysgårdsbakkenK-120HS-134137,5 m134,0 m291,7 pkt3.4,5 pktAndreas Küttel3.4 grudnia2005 LillehammerLysgårdsbakkenK-120HS-134130,5 m129,0 m269,1 pkt2.16,5 pktJakub Janda4.6 stycznia2006 InnsbruckBergiselK-120HS-130127,0 m129,5 m264,7 pkt1.–
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata