W sezonach 2002/2003 i 2003/2004 pięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce zawodów, jednak na podium nie stanął. W klasyfikacji generalnej zajmował odpowiednio 26. i 21. miejsce. W 2003 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Val di Fiemme, gdzie indywidualnie był dwunasty na normalnej skoczni. Na tych samych mistrzostwach wspólnie z Tommym Ingebrigtsenem, Sigurdem Pettersenem i Bjørnem Einarem Romørenem wywalczył brązowy medal. Z kolei w 2004 roku zajął dziesiątce miejsce w 52. edycji Turnieju Czterech Skoczni.
Pierwszy raz na podium zawodów Pucharu Świata stanął w sezonie 2004/2005. Miało to miejsce 11 marca 2005 w Lillehammer, gdzie był trzeci, ustępując tylko Finowi Mattiemu Hautamäkiemu oraz swemu rodakowi Sigurdowi Pettersenowi. W pozostałych konkursach cyklu dziewięciokrotnie plasował się czołowej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej zajął dziesiątce miejsce. Był ponadto czwarty w dziewiątej edycji Turnieju Nordyckiego. W ostatnich zawodach sezonu, 20 marca 2005 w Planicy ustanowił rekord życiowy skacząc 216,5 metra. Na mistrzostwach świata w Oberstdorfie lepiej zaprezentował się w konkursach na dużym obiekcie. W konkursie drużynowym razem z Romørenem, Pettersenem i Roarem Ljøkelsøyem zdobył kolejny brązowy medal.