Wodorotlenek magnezu, – nieorganiczny związek chemiczny magnezu z grupy wodorotlenków.
Charakterystyka W temperaturze pokojowej jest substancją stałą, drobnokrystaliczną o białej barwie, bardzo słabo rozpuszczalną w wodzie – w 100 g wody rozpuszcza się 4,8 g . Nie jest żrący, daje odczyn słabo alkaliczny (pH 9,5–10,5). Jest emulgatorem o symbolu E528. Wchodzi w skład kamienia kotłowego osadzającego się w kotłach, pralkach itp. W podwyższonej temperaturze stopniowo ulega dehydratacji do tlenku magnezu.
Otrzymywanie i powstawanie Można go otrzymać: w reakcji tlenku magnezu z wodą: w reakcji mocnych zasad z rozpuszczalnymi solami magnezu, np.:
Powstaje także (obok MgO) na powierzchni metalicznego magnezu na powietrzu oraz w wyniku reakcji magnezu z gorącą wodą (powyżej 70 °C).
Występowanie W przyrodzie wodorotlenek magnezu występuje w postaci minerału brucytu.
Zastosowanie preparaty kosmetyczne (wymagające środowiska zasadowego), np. pasty do zębów w medycynie jako tzw. mleko magnezjowe (zawiesina wodorotlenku magnezu w wodzie) w przemyśle znalazł zastosowanie w procesie rafinacji cukru w niewielkich ilościach stosuje się go w wyrobach kakaowych i czekoladowych (jako E528)
Zastosowania farmakologiczne Wodorotlenek magnezu stosuje się w preparatach zapobiegających nadkwasocie. W postaci czystej reaguje z kwasem solnym w żołądku i podnosi pH soku żołądkowego do wysokich wartości (powyżej 5), dlatego najczęściej jest stosowany w preparatach złożonych łącznie z mniej zasadowym wodorotlenkiem glinu, który działa słabo zobojętniająco, ale bardziej długotrwale. Uzyskuje się w ten sposób korzystniejsze właściwości zobojętniające i koryguje niepożądane działanie zapierające powstających w jelitach soli glinu (bo z kolei sole magnezu działają przeczyszczająco).
Tę mieszankę stosuje się w preparatach takich, jak Aflomag, Alumag, Gastal, Gastromal, Maalox, Manti, Manti forte, Simet-Al, Gelatum Alumini Phosphorici.
Przypisy Karta charakterystyki Sciencelab.
Magnezu, wodorotlenek Kategoria:Związki magnezu