Epaminondas (ur. ok. 420 p.n.e., zm. 362 p.n.e.) – tebański wojskowy i polityk.
Życiorys Był współtwórcą potęgi Teb (działał z PelopidasemJ. Wolski, Historia powszechna. Starożytność, wyd. 10, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 2002, s. 209. ., inną wybitną postacią, a zarazem przyjacielem). Dokonał reformy armii, złamał potęgę Sparty i podbił część Peloponezu. Największe zwycięstwa nad Spartanami odniósł w 371 p.n.e. pod Leuktrami, gdzie zastosował po raz pierwszy nowatorski szyk skośnyE. Bendyk, Kultura, technika, kapitalizm, [w:] Kultura a rozwój, red. J. Hausner, A. Karwińska, J. Purchla, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2013, s. 474. ., i w 362 p.n.e. pod Mantineją. W tej drugiej bitwie został śmiertelnie zranionyN.G.L. Hammond, Dzieje Grecji, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1994, s. 594..
Wprowadzone przez Epaminondasa reformy w taktyce wojskowej wykorzystał macedoński król Filip II, który w młodości przebywał w Tebach przez dwa lata jako zakładnik. Dzięki temu Macedonia stała się potęgą. Następca Filipa Aleksander Wielki doprowadził taktykę Epaminondasa do perfekcji.
O Epaminondasie pisał w Żywotach równoległych PlutarchN. Cichocka, Plutarch: Cnoty kobiet. Wstęp i rozdziały 1-13, „Meander”, 2, 2005, s. 162, przypis nr 23., ale biografia ta nie dochowała się do naszych czasów.
Przypisy
Bibliografia N.G.L. Hammond, Dzieje Grecji, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa, 1994
Kategoria:Politycy starożytnej Grecji Kategoria:Wodzowie starożytnej Grecji Kategoria:Urodzeni w V wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w IV wieku p.n.e.