Julia, Iulia (ur. 104 p.n.e., zm. po 39 p.n.e.) – przedstawicielka rzymskiego rodu Juliuszów, daleka krewna dyktatora Cezara. Córka Lucjusza Juliusz Cezara konsula w 90 p.n.e. i FulwiiM. TVLLI CICERONIS ORATIO IN L. CATILINAM QUARTA,13; , córki Marka Fulwiusza Flakkusa, konsula w 125 p.n.e.

Źródła przedstawiają ją jako dostojną niewiastę mogącą równać się z najszlachetniejszymi i najcnotliwszymi kobietami swoich czasów. Brat Julii, LucjuszM. TVLLI CICERONIS EPISTVLARVM AD FAMILIARES LIBER NONVS, XIV; M. TVLLI CICERONIS EPISTVLARVM AD FAMILIARES LIBER DECIMVS, XXVII; M. TVLLI CICERONIS IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA SECVNDA, XIV; został konsulem w 64 p.n.e. Wyszła za mąż za Marka Antoniusz Kretyka, z którym miała trzech synów: Marka Antoniusza, późniejszego triumwira, Gajusza, Lucjusza oraz córkę Antonię (była żoną Publiusza WatyniuszaM. TVLLI CICERONIS IN VATINIUM ORATIO 27; , konsula w 47 p.n.e.). Po śmierci męża Julia w 72 p.n.e. poślubiła Publiusza Lentulusa Korneliusza Surę, konsula w 71 p.n.e., straconego później (63 p.n.e.) przez konsula Cycerona za udział w spisku Katyliny.

W 43 p.n.e. Julia wraz z synową, Fulwią i młodocianym wnukiem Antyllusem usilnie zabiegała, zanosząc prośby do wpływowych senatorów i wznosząc błagania przybrana w czarne szaty u drzwi posiedzeń senatu, o to by senat nie uznał Marka Antoniusza za wroga państwa. Związki krwi wpłynęły też na stanowisko jakie zajął Lucjusz Juliusz Cezar wobec swojego siostrzeńcaM. TVLLI CICERONIS IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA OCTAVA, 1; . Gdy po ustanowieniu II triumwiratu, sporządzono listy proskrypcyjne, Antoniusz umieścił na nich swojego wuja, brata Julii, Lucjusza. Julia dała mu schronienie w swoim domu i publicznie oznajmiła Antoniuszowi, że dalej będzie brata chronić, nawet kosztem swojego życia. Antoniusz poczuł się zmuszony ustąpić matce i nakazał przeprowadzić uchwałę ułaskawiającą Lucjusza. Julia wraz z siostrą Oktawiana, Oktawią Młodszą życzliwie odniosła się do próśb o wstawiennictwo tych rzymskich kobiet, na które zarządzeniem triumwirów nałożono konfiskatę majątków.

W 41 p.n.e. młodszy syn Julii, Lucjusz Antoniusz poniósł klęskę w wojnie peruzyńskiej z Oktawianem. Julia zmuszona była uciec na Sycylię i znalazła schronienie u Sekstusa Pompejusza. W następnym roku Pompejusz wyprawił Julię dając jej znamienity orszak, do Marka Antoniusza, do Grecji i proponując zawarcie przymierza skierowanego przeciwko Oktawianowi. Oktawian nawiązał korespondencję z Julią, zapewniając ją o szacunku jaki żywi dla niej, jako swojej krewnej, i Julia wystąpiła jako pośredniczka w sporze pomiędzy Oktawianem i Antoniuszem, zakończonym porozumieniem w Brundyzjum. W 39 p.n.e. pomagała w doprowadzeniu do zawarcia pokoju w Puteoli (w Misenum według innych źródeł) pomiędzy triumwirami a Sekstusem Pompejuszem.

Zobacz też Drzewo genealogiczne Juliuszów Cezarów Drzewo genealogiczne Antoniuszów

Przypisy

Kategoria:Członkowie rodzin władców starożytnego Rzymu Kategoria:Urodzeni w II wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w I wieku p.n.e.