Ułar tybetański (Tetraogallus tibetanus) – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Zamieszkuje góry Azji. Osiadły. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) i autorzy AviList wyróżniają sześć podgatunków Tetraogallus tibetanus: T. tibetanus tschimenensis Sushkin, 1926 – góry Kunlun i Ałtyn-Tag. T. tibetanus tibetanus Gould, 1854 – wschodni Afganistan do zachodniej Wyżyny Tybetańskiej oraz północne Indie. T. tibetanus aquilonifer R. Meinertzhagen & A. Meinertzhagen, 1926 – północny Nepal do północnego Bhutanu, północno-wschodnie Indie i południowo-zachodnie Chiny. T. tibetanus yunnanensis Yang & Xu, 1987 – północny Junnan (południowo-środkowe Chiny). T. tibetanus henrici Oustalet, 1892 – wschodni Tybetański Region Autonomiczny, zachodni Syczuan (środkowe Chiny). T. tibetanus przewalskii Bianchi, 1907 – Qinghai, północny Syczuan, zachodnie Gansu (północno-środkowe Chiny).
mały|250px|Ilustracja z książki The Game birds of India, Burmah and Ceylon (1880)
Charakterystyka Od innych ułarów odróżnia się szerokim obszarem bieli na spodzie ciała i grubo, czarno kreskowanymi bokami. Charakterystyczne jest również ubarwienie głowy.
Wygląd zewnętrzny: obie płci ubarwione podobnie, ale samica jest nieco mniejsza od samca, pozbawiona ostróg, z mniej kontrastowym wzorem na głowie i szyi. Młode jaśniejsze i generalnie mniej kontrastowe, posiadają wyraźniejszą niż u dorosłych białą brew. Podgatunki różnią się upierzeniem głowy, karku i grzbietu.
Rozmiary: długość ciała ok. 50 cm
Masa ciała: samiec: 1500–1750 g, samica: 1170–1600 g
Występowanie Środowisko Górskie pastwiska i porośnięte rzadką trawą skaliste zbocza, 3700–5800 m n.p.m.
Zasięg występowania Góry środkowej Azji.
Pożywienie Pokarm roślinny, w tym rośliny z rodzajów gwiazdnica, skalnica, ostrołódka, pięciornik i pierwiosnek.
Tryb życia i zachowanie Na zimę schodzi w niższe partie gór, jesienią może łączyć się w stada.
Rozród Sezon rozrodczy: Od końca maja do początku lipca.
Jaja: składa 4–5 jaj.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje ułara tybetańskiego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Gatunek szeroko rozpowszechniony: zasięg występowania ponad 500 tys. km². Liczebność populacji jest szacowana na kilkaset tysięcy osobników. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kurowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Taksony opisane przez Johna Goulda Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1854 roku Kategoria:Fauna Afganistanu Kategoria:Fauna Bhutanu Kategoria:Fauna Chińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Fauna Indii Kategoria:Fauna Nepalu Kategoria:Fauna Tadżykistanu