125 Czerwonowiejska Dywizja Strzelecka (, 125 DS) – związek taktyczny piechoty Armii Czerwonej.
Dywizja została sformowana 19 sierpnia 1939 w Uralskim Okręgu Wojskowym.
19 stycznia 1944 Dywizja otrzymała nazwę wyróżniającą "Czerwonowiejska" (ros. Красносельская), pochodzącą od nazwy obecnego miasta Czerwona Wieś (ros. Красное Село), w czerwonowiejskim rejonie Petersburga.
Dywizja została odznaczona orderami: Czerwonego Sztandaru i Kutuzowa II klasy.
Struktura organizacyjna 466 pułk strzelecki 657 pułk strzelecki 749 pułk strzelecki 414 pułk artylerii lekkiej (do 21.09.1941) 459 pułk artylerii haubic 183 dappanc (po 21.09.1941 i od 14.01.1942) 345 daplot (348 baplot) (do 25.05.1943) 390 dm (od 17.10.1941 do 15.08.1942) 196 batalion ckm (od 17.08.1942 do 25.05.1943) 165 kr (165 br) 189 bsap 191 (204) bł (204 kł) 147 bmsan 272(125) kpchem 210 (206) ktransp 331 (126) piekarnia polowa 22 punkt weterynaryjny 996 (853) poczta polowa 678 kasa polowa Zbrodnie wojenne Żołnierze 125 Dywizji oskarżeni są o zbrodnie dokonane na ludności Śląska Opolskiego, dokonane na przyczółku odrzańskim, w okolicach Zimnic i Boguszyc w styczniu i lutym 1945 r.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Kutuzowa