Androfilia i gynofilia – terminy stosowane w behawioryzmie do opisania orientacji seksualnej; alternatywa dla dychotomii heteroseksualności i homoseksualności. Androfilia to pociąg do mężczyzn i/lub męskości; gynofilia do kobiet i/lub kobiecości. Ambifilia to ich kombinacja występująca w jednej osobie, odpowiednik biseksualnościDiamond M (2010). Sexual orientation and gender identity. In Weiner IB, Craighead EW eds. The Corsini Encyclopedia of Psychology, Volume 4. p. 1578. John Wiley and Sons, .
Terminy są używane obiektywnie, żeby określić przedmiot pociągu osoby bez identyfikowania płci/tożsamości płciowej. W ten sposób można uniknąć ukrytych założeń inherentnych dla normatywnego ujęcia seksualności, oraz uniknąć problemów podczas opisywania seksualności kultur spoza Zachodu albo podczas opisywania seksualności osób transpłciowych, niebinarnych i interpłciowych. Użycie historyczne Androfilia Termin ten był oryginalnie wprowadzony do dyskursu naukowo-literackiego przez Magnusa Hirschfelda opisującego homoseksualne zachowania na przykładzie starożytnej Grecji i miał na celu odróżnienie typowych zachowań seksualnych dorosłego mężczyzny z chłopcem/młodzieńcem (pederastia) od rzadziej występujących w ówczesnej Grecji i kulturowo mniej akceptowanych form pożycia seksualnego między dwoma dorosłymi mężczyznami. W 1906 r. zaproponował on wprowadzenie czteroczęściowej klasyfikacji dla mężczyzn homoseksualnych: pedofilia – pociąg seksualny do mężczyzn przed okresem pokwitania, efebofilia – pociąg seksualny do mężczyzn od okresu pokwitania końca okresu nastoletniego, androfilia – pociąg seksualny do mężczyzn w wieku od 20 do 50 lat, gerontofilia – pociąg seksualny do mężczyzn starszych.
Według szacunków Hirschfelda androfile to około 45% populacji mężczyzn homoseksualnych. Takim sam udział mają efebofile.
Inną formą popularnego użycia tego terminu była wydana w 2007 książka Jacka Malebranche'a: Androphilia, A Manifesto: Rejecting the Gay Identity, Reclaiming Masculinity"Androphilia, A Manifesto: Rejecting the Gay Indentity, Reclaiming Masculinity", J. Malebranche, .
Gynofilia
Słowo pojawiło się w starożytnej Grecji. W Idylli 8, wers 60, Teokryt użył γυναικοφίλιας jako eufemizmu opisującego pociąg Zeusa do kobietCholmeley RJ (1901). The idylls of Theocritus. G. Bell & sons, p. 98Rummel, Erika (1996). Erasmus on women, p. 82 University of Toronto Press, .
Zygmund Freud użył terminu gynofiliczna w celu opisania przypadku DoryKahane C (2004). Freud and the passions of the voice. In O'Neill J (2004). Freud and the Passions. Penn State Press, . Używał tego słowa także w korespondencjiSigmund Freud to Sándor Ferenczi, March 25, 1908: "I have often seen it so: a woman unsatisfied by a man naturally turns to a woman and tries to invest her long-suppressed gynecophilic component with libido."Freud to Wilhelm Fliess, March 23, 1900: "A good-natured and fine person, at a deeper layer gynecophilic, attached to the mother.". Alternatywną pisownią jest gynefilia, a rzadkim synonimem gyneseksualność/gynoseksualnośćMoney, John (1986). Venuses penuses: sexology, sexosophy, and exigency theory. Prometheus Books, .
Psycholożka Nancy Chodorow proponowała, żeby przededypalny moment psychologicznego i libidialnego skupienia na matce, doświadczany przez dziewczynki i chłopców, nazwać gynoseksualnością lub matriseksualnością (przez wzgląd na ekskluzywność wobec matki)Chodorow, Nancy (1999). The reproduction of mothering: psychoanalysis and the sociology of gender. University of California Press, .
Przypisy
Kategoria:Orientacja seksualna