thumb|Malarstwo i Rysunek pouczający Miłość (1733), Luwr, Paryż Giovanni Antonio Pellegrini (ur. 29 kwietnia 1675 w Wenecji, zm. 5 listopada 1741 tamże) – włoski malarz i rysownik okresu rokoka, przedstawiciel weneckiego malarstwa dekoracyjnego, szwagier Rosalby Carriery.
W l. 1708-13 przebywał w Anglii. Pracował w wielu miastach Europy (Antwerpia, Paryż, Drezno, Wiedeń, Praga, Mannheim, Würzburg). W 1733 został członkiem Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby w Paryżu.
Malował freski i obrazy o tematyce mitologicznej, alegorycznej i religijnej. Pozostawał pod wpływem Luki Giordano, Sebastiana Ricciego i Paola Verones’a. Był malarzem bardzo płodnym, ale niezbyt utalentowanym.
Dzieła Alegoria Malarstwa (ok. 1730), 142 x 132 cm, Gallerie dell’Accademia, Wenecja Alegoria Rzeźby (ok. 1730), 142 x 132 cm, Gallerie dell’Accademia, Wenecja Autoportret (ok. 1717), 83,8 x 66,3 cm, National Portrait Gallery, Londyn Bachus i Ariadna (1720-21), 303 x 188 cm, Luwr, Paryż Chrystus uzdrawiający paralityka (1730-32), 95 x 50 cm, Muzeum Sztuk Pięknych, Budapeszt Diana i Endymion (ok. 1720), 303 x 188 cm, Luwr, Paryż Malarstwo i Rysunek pouczający Miłość (1733), 99 x 85 cm, Luwr, Paryż Rebeka przy studni (ok. 1715), 127 x 120 cm, National Gallery, Londyn Toaleta Wenus (I poł. XVIII w.), 54 x 45 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie Wstrzemięźliwość Scypiona (ok. 1719), 103 x 128,5 cm, Muzeum Historii Sztuki, Wiedeń
Bibliografia Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992, Sztuka świata, t. 13, Leksykon L-Z, Warszawa: Arkady, 2000,
Kategoria:Artyści związani z Wenecją Kategoria:Włoscy malarze barokowi Kategoria:Urodzeni w 1675 Kategoria:Zmarli w 1741 Kategoria:Ludzie urodzeni w Wenecji