Reimond Orángel Manco Albarracín (ur. 23 sierpnia 1990 w Limie) – peruwiański piłkarz z obywatelstwem wenezuelskim, występujący najczęściej na pozycji ofensywnego pomocnika, obecnie zawodnik peruwiańskiego Sport Boys.
Znany między innymi z kontrowersyjnych zachowań Manco urodził się w stolicy Peru, Limie, jednak większość dzieciństwa spędził w Wenezueli. Piłkę nożną zaczął uprawiać zawodowo w wieku piętnastu lat, w peruwiańskiej szkółce piłkarskiej Cantolao. Po kilku miesiącach został piłkarzem młodzieżowego zespołu Alianzy Lima. Do pierwszego zespołu został włączony wiosną 2007 i w kwietniu zadebiutował w lidze peruwiańskiej. W latach 2008–2010 był zawodnikiem holenderskiego klubu PSV Eindhoven, w barwach którego rozegrał dwa spotkania w Eredivisie, a także jeden mecz w Lidze Mistrzów UEFA. Z PSV wypożyczany był do holenderskiego Willem II oraz peruwiańskiego Juan Aurich. Latem 2010 definitywnie przeniósł się do drużyny z siedzibą w Chiclayo. Wiosną 2011 przebywał na wypożyczeniu w Atlante. Jego umowa z meksykańskim zespołem została rozwiązana z winy zawodnika w marcu. Po powrocie do Juan Aurich wywalczył z zespołem mistrzostwo Peru w rozgrywkach Descentralizado 2011. Wiosną 2012 został dyscyplinarnie odsunięty od składu i wypożyczony do Leónu de Huánuco.
W połowie 2012 roku Manco wyjechał do Kataru, podpisując umowę z Al-Wakrah SC, gdzie jednak przez pół roku nie zagrał w żadnym spotkaniu. Szybko powrócił do ojczyzny, na zasadzie wypożyczenia, przechodząc do drużyny beniaminka pierwszej ligi, Club Universidad Técnica de Cajamarca.
W 2005 roku Manco reprezentował Wenezuelę na Mistrzostwach Ameryki Południowej U–15, jednak ostatecznie zdecydował się występować w peruwiańskiej kadrze. Podczas gry w reprezentacji Peru U–17 został wybrany najlepszym piłkarzem Młodzieżowych Mistrzostw Ameryki Południowej 2007, co zaowocowało wieloma ofertami z klubów europejskich. W tym samym roku awansował z reprezentacją narodową do ćwierćfinału Mistrzostw Świata U–17. Wystąpił w czterech meczach na Mistrzostwach Ameryki Południowej U–20 2009. W seniorskiej kadrze Peru zadebiutował 6 lutego 2008 w meczu z Boliwią.
Życie prywatne Manco przyszedł na świat w Lurín, jednej z najbiedniejszych dzielnic stolicy Peru, Limy, jako syn José Manco i Angeli Marii Albarracín. Posiada trzy siostry, jego kuzynem jest inny peruwiański piłkarz – Paulo Albarracín. W 1992 roku rodzice Manco zadecydowali o przeprowadzce do krewnych, mieszkających w Wenezueli. Zawodnik mieszkał w tym kraju do ósmego roku życia, a następnie w latach 2003–2005. Idolami piłkarskimi Manco są Jefferson Farfán, Carlos Tévez, Rodrigo Palacio oraz Juan Román Riquelme.
W wieku osiemnastu lat Manco wziął ślub z modelką Fiorellą Vento. Uroczystość miała miejsce 29 stycznia 2009 w Lurín. Para rozstała się kilkanaście miesięcy później. Później spotykał się z innymi modelkami, Fiorellą Alzamorą i Shirley Aricą.
Kariera klubowa Alianza Po powrocie do Peru matka nastoletniego wówczas Manco, widząc u syna ponadprzeciętny talent do gry w piłkę, zapisała go do szkółki piłkarskiej Academia Cantolao. W 2002 roku, w barwach Cantolao młody zawodnik wziął udział w szwedzkim Gothia Cup – największym na świecie młodzieżowym turnieju. Z pierwszych zarobionych dzięki grze w piłce pieniędzy Manco sfinansował operację matki oraz umożliwił ojcu leczenie cukrzycy.
Podczas gry w Cantolao Manco został zauważony przez skautów stołecznej Alianzy. Niedługo dołączył do rezerw tego klubu i występował na przemian w zespole do lat siedemnastu i dwudziestu. Do seniorskiej drużyny dołączył na początku sezonu 2007. Szansę debiutu w peruwiańskiej Primera División otrzymał od trenera Gerardo Pelusso w wieku szesnastu lat, 7 kwietnia 2007 w wygranym 2:0 spotkaniu z Alianzą Atlético de Sullana, wchodząc na plac gry w 87 minucie za Júniora Rossa. We wrześniu 2007 nowym szkoleniowcem Alianzy został Chilijczyk Miguel Ángel Arrué, który zaczął dawać szansę gry młodym piłkarzom, którzy uczestniczyli w MŚ U–17 2007. Pierwszą bramkę w lidze peruwiańskiej Manco strzelił 2 grudnia 2007 w wygranym 3:2 spotkaniu z Coronelem Bolognesi. Kolejne dwa gole zdobył 23 marca 2008 w zremisowanym 1:1 meczu z José Gálvez oraz 25 czerwca 2008 w wygranej 2:1 konfrontacji z Universidadem César Vallejo. W grudniu 2007 został wybrany przez internautów sportowcem roku w Peru – w głosowaniu wyprzedził surferkę Sofíę Mulánovich oraz tenisistę Luisa Hornę. 24 lutego 2008, niedługo po podpisaniu kontraktu z PSV Eindhoven, który miał zacząć obowiązywać dopiero od 1 lipca, Manco wywołał poruszenie w mediach swoją wypowiedzią, jakoby marnuje czas w Peru grając dla Alianzy. Później przeprosił kibiców i piłkarzy klubu za swoje słowa. Zawodnik był także podejrzany o rozpoczęcie 24 maja 2008 bójki w dyskotece, czemu jednak zaprzeczył.
PSV W 2007 roku, podczas Mistrzostw Ameryki Południowej U–17, dobra forma prezentowana przez Manco została dostrzeżona przez Pieta de Vissera, skauta ówczesnego mistrza Holandii – PSV Eindhoven. De Visser porównał go do młodego Jeffersona Farfána, reprezentanta Peru i zawodnika drużyny z Eindhoven. Zainteresowane zatrudnieniem wychowanka Academii Cantolao były też kluby takie jak Boca Juniors, River Plate, Real Madryt, Liverpool, Chelsea, Inter Mediolan, A.C. Milan, ACF Fiorentina i FC Barcelona. W lutym 2008 piłkarz, razem ze swoim ojcem, agentem Raúlem Gonzálezem i prezydentem Alianzy Carlosem Franco, udał się do Holandii na negocjacje dotyczące kontraktu, był także obecny na ligowym meczu PSV z sc Heerenveen. 9 lutego 2008 oficjalna strona PSV podała informację, iż Manco podpisał z zespołem pięcioletni kontrakt. Holenderski klub wykupił go z Alianzy za sumę 2 milionów dolarów (30% kwoty zgodnie z wcześniejszą umową otrzymała Academia Cantolao). Była to najwyższa transakcja w historii peruwiańskiego futbolu. Jednocześnie Alianza i PSV zawarły trzyletnią umowę o współpracy. W przedsezonowym meczu towarzyskim z angielskim Newcastle United (2:2) Manco strzelił pierwszego gola w barwach nowego zespołu. W oficjalnym meczu pierwszej drużyny zawodnik zadebiutował 23 września 2008 w wygranej 3:0 konfrontacji z rezerwami PSV, w drugiej rundzie Pucharu Holandii. Premierowy mecz w Eredivisie 18-letni Peruwiańczyk rozegrał 29 listopada 2008 z sc Heerenveen. Spotkanie zakończyło się wynikiem 2:2, a Manco pojawił się na placu gry w 81 minucie i kilka sekund później zanotował asystę przy kontaktowym trafieniu Danny'ego Koevermansa. Za ten występ były zawodnik Alianzy otrzymał dobre recenzje. Drugie, a zarazem ostatnie spotkanie ligowe w barwach klubu z Eindhoven peruwiański pomocnik rozegrał 6 grudnia 2008 z FC Groningen. Pojawił się na boisku w doliczonym czasie gry za Danko Lazovicia. Podczas gry w Eindhoven Manco nie potrafił wywalczyć sobie miejsca w podstawowej jedenastce PSV, mając za konkurentów do gry w składzie Balázsa Dzsudzsáka, Danny'ego Koevermansa, Danko Lazovicia, Nordina Amrabata i Olę Toivonena. Do nieudanego pobytu w PSV przyczyniły się także częste kontuzje odnoszone przez piłkarza oraz nie najlepsze stosunki z trenerem Fredem Ruttenem, który trenował Manco jesienią 2009.
Manco w barwach PSV brał także udział w Lidze Mistrzów UEFA 2008/2009. Jedyny występ w tych rozgrywkach zanotował 9 grudnia 2008, kiedy to drużyna prowadzona przez Huuba Stevensa przegrała 1:3 z Liverpoolem w szóstej kolejce rundy grupowej. Peruwiańczyk zmienił w 80 minucie Edisona Méndeza. PSV ostatecznie zajęło ostatnie miejsce w liczącej cztery drużyny grupie i nie awansowało do fazy pucharowej.
Willem II 2 lutego 2009 Manco na zasadzie wypożyczenia do końca sezonu 2008/2009 zasilił holenderski zespół Willem II. W barwach ekipy z Tilburga rozegrał dwa spotkania w Eredivisie: 13 lutego przeciwko Utrechtowi (0:2, grał do 61 minuty) i 28 lutego przeciwko Heracles Almelo (0:3, wszedł w 67 minucie). W obydwóch spotkaniach piłkarz spisał się poniżej oczekiwań. Na zakończenie rozgrywek drużyna Willem II zajęła dwunaste miejsce w tabeli (na osiemnaście zespołów).
Juan Aurich 22 grudnia 2009 ogłoszono, że rundę wiosenną sezonu 2010 Manco spędzi w ojczyźnie, w zespole Juan Aurich. Głównym powodem jego powrotu do rodzinnego kraju była chęć regularnej gry, która pozwoliłaby mu się dostać do składu reprezentacji narodowej. Peruwiańczyk związał się z nową drużyną półrocznym wypożyczeniem. Pierwsze oficjalne spotkanie w klubie z siedzibą w Chiclayo rozegrał 28 stycznia 2010 przeciwko meksykańskiemu Estudiantes Tecos. Mecz ten, wygrany ostatecznie przez Juan Aurich 2:0, odbył się w rundzie wstępnej Copa Libertadores, natomiast Manco wystąpił w nim przez pełne 90 minut. Swój debiut ligowy w barwach Aurich reprezentant Peru zanotował 15 lutego 2010 w zakończonej remisem 1:1 konfrontacji Juan Aurich z Melgar. 19-latek wybiegł na boisko w podstawowym składzie i w 62 minucie otrzymał drugą żółtą i w konsekwencji czerwoną kartkę. Pierwszą bramkę dla Juan Aurich Manco strzelił 17 marca 2010 w spotkaniu ze swoim byłym klubem, Alianzą Lima, wchodzącym w skład czwartej kolejki fazy grupowej Copa Libertadores. Podwyższył wówczas prowadzenie swojego zespołu na 3:1 (ostateczny wynik meczu to 4:2). Podczas rozgrywek pierwszej rundy ligi peruwiańskiej w sezonie Descentralizado 2010 Manco wystąpił w 21 spotkaniach (w tym 18 wyjściowej jedenastce), strzelając dwie bramki (21 marca w wygranym 3:0 meczu ze Sport Boys oraz 20 czerwca w zremisowanym 1:1 spotkaniu z Universidadem San Martín). Jego drużyna zajęła szóste miejsce (na szesnaście zespołów) w ligowej tabeli z dorobkiem 48 punktów na koncie. Latem 2010 zatrudnieniem Manco było zainteresowane pięć ekip hiszpańskiej Primera División – CA Osasuna, Atlético, Real Saragossa, Deportivo La Coruña oraz RCD Mallorca. Ostatecznie 16 lipca 2010 władze klubu Juan Aurich wykupiły z PSV Eindhoven 19-latka za nieujawnioną kwotę. Zawodnik związał się z drużyną trzyletnią umową. W ligowej rundzie jesiennej (tzw. Liguilli) pojawił się na boisku 8 razy, strzelając bramkę 28 października w wygranym 3:1 spotkaniu ze Sportem Huancayo. Na koniec sezonu Descentralizado 2010 Manco utrzymał ze swoją drużyną szóstą lokatę w tabeli, co umożliwiło Juan Aurich występy w Copa Sudamericana 2011. W grudniu 2010 20-letni zawodnik był łączony z transferem do kanadyjskiego Toronto FC.
Manco w barwach Juan Aurich brał udział w turnieju Copa Libertadores 2010. W rozgrywkach tych Peruwiańczyk rozegrał siedem spotkań (dwa w fazie wstępnej – z Estudiantes Tecos – oraz pięć w fazie grupowej – po dwa z Estudiantes i Alianzą, a także jedno z Bolívarem), strzelając bramkę w meczu z Alianzą. Jego zespół zajął trzecie, przedostatnie miejsce w grupie, nie kwalifikując się do 1/8 finału.
Atlante 30 grudnia 2010 Manco na zasadzie rocznego wypożyczenia został zawodnikiem meksykańskiego zespołu Atlante FC z siedzibą w mieście Cancún. Trener drużyny, Miguel Herrera, przyznał, iż chciał sprowadzić 20-latka do swojego klubu już wcześniej, będąc szkoleniowcem Tecos UAG. Młody Peruwiańczyk zastąpił w Atlante swojego rodaka, Johana Fano, który po wywalczeniu tytułu króla strzelców ligi powrócił do ojczyzny, do Universitario de Deportes. Manco przyleciał do Meksyku 5 stycznia 2011. W nowej drużynie 20-latek zadebiutował 15 stycznia, w wygranym 3:0 spotkaniu drugiej kolejki sezonu Clausura 2011 z Cruz Azul. Zmienił wówczas w 65 minucie Mario Ortiza i zanotował asystę przy trafieniu Christiana Bermúdeza na 2:0. W barwach zespołu Atlante Manco wystąpił w meksykańskiej Ligi MX jeszcze sześciokrotnie, trzy razy wychodząc na plac gry w wyjściowej jedenastce – w 4 kolejce z Pueblą (2:0), 5 kolejce z Guadalajarą (0:2) oraz w 6 kolejce z San Luis (0:0).