Mikael Åke Persbrandt (ur. 25 września 1963 w Jakobsbergu) – szwedzki aktor filmowy, teatralny, telewizyjny i głosowy.
Życiorys Wczesne lata Urodził się w Jakobsberg, w gminie Järfälla, w regionie Sztokholmu jako syn Ingi-Lill Persbrandt i Bo Inge Persbrandta. W 1963 został ochrzczony w parafii fińskiej w Gamla stan. Jego matka pochodziła z Wysp Alandzkich, a przodkowie ojca byli Walonami. Kiedy Mikael miał siedem lat, jego rodzice rozwiedli się. Wychowywany przez matkę, preferował grę w piłkę nożną i trenował boks. Jako nastolatek należał do młodzieżowego gangu i eksperymentował z narkotykami. Z naturalnymi predyspozycjami do malowania zgłosił się do Akademii Sztuk Pięknych, ale nie został przyjęty. W wieku 19 lat wystawił swoje obrazy w galerii Gamla Stan w Sztokholmie. Przekonany, że jest geniuszem i mitem Francisa Bacona, udało mu się sprzedać wszystkie malowane płótna, ale wkrótce odnalazł nową pasję - taniec. W 1983 rozpoczął studiować w Akademii Baletu, gdzie pozostał przez półtora roku. Dzięki jednemu z jego nauczycieli zadebiutował w spektaklu Williama Shakespeare’a Król Lear reżyserowanym przez Ingmara Bergmana.
Kariera Początkowo występował w Królewskim Teatrze Dramatycznym w Sztokholmie w spektaklach szekspirowskich: Król Lear (1984) i Juliusz Cezar (1985). Przed kamerą zadebiutował rolą Svante w telewizyjnym przedsięwzięciu Sveriges Television Nigger (1990) w reżyserii Stiga Larssona. W latach 1997–2008 odtwarzał postać policjanta Gunvalda Larssona w serialu kryminalnym Beck.
13 października 2007 oficjalnie rozstał się z teatrem na rzecz występów w produkcjach filmowych i telewizyjnych. Jego decyzję skrytykowało wiele osób, między innymi aktor teatralny Jan Malmsjö.
W grudniu 2005 Persbrandt powiadomił policję, że gazeta „Expressen” oskarżyła go o ostre zatrucie alkoholem i przyjęcie do kliniki w Uppsali. Informacje były niedokładne. „Expressen” przeprosił i przyznał, że ich informacje były fałszywe, ale Persbrandt nie zaakceptował przeprosin. Otto Sjöberg, redaktor naczelny gazety, został ukarany grzywną w wysokości 75 tys. koron szwedzkich (6800 euro, 8900 dolarów) za szkody wyrządzone Persbrandtowi.
Został obsadzony w roli Antona w duńsko-szwedzkiem dramacie Susanne Bier W lepszym świecie (2010), uhonorowanym Oscarem i Złotym Globem dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. W dramacie sensacyjnym W interesie narodu (Hamilton: I nationens intresse, 2012) wg powieści Jana Guillou zagrał postać szwedzkiego agenta wywiadu Carla Hamiltona.
W ekranizacyjnej trylogii powieści J.R.R. Tolkiena Hobbit, czyli tam i z powrotem wcielił się w postać Beorna. Zagrał w drugiej i trzeciej części produkcji.
W 2014 na scenie Maxim Theatre w Sztokholmie wystąpił w przedstawieniu Augusta Strindberga Taniec śmierci i w 2016 zagrał tytułowego Makbeta.
W kwietniu 2014 został skazany na pięć miesięcy więzienia za zakup 12 gramów kokainy po tym, jak jego numer został odkryty w telefonie dealera narkotyków. Jego adwokat zaprzeczył zarzutom, twierdząc, że osoba trzecia musiała użyć telefonu Persbrandta.
Nagrody i nominacje Rok Nagroda Kategoria Film Rezultat 2000 Złoty Żuk (Szwedzki Instytut Filmowy) Najlepszy aktorDödlig drift (1999) Nominacja 2003Alla älskar Alice (2002) Nominacja 2005Ingmar Bergman Award – Wygrana 2006 Złoty Żuk Najlepszy aktorBang Bang Orangutang (2005) Nominacja 2009Uwiecznione chwile (Maria Larssons eviga ögonblick, 2008) Wygrana 2011Europejska Nagroda FilmowaEuropejski aktorHævnen (2010) Nominacja 2012Złoty Żuk Najlepszy aktorStockholm Östra (2011) Nominacja 2014Mig äger ingen (2013) Wygrana 2019Tårtgeneralen (2018) Nominacja
Filmografia
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Szwedzcy aktorzy filmowi Kategoria:Szwedzcy aktorzy teatralni Kategoria:Urodzeni w 1963