mały|240px|Grób adwokata Władysława Winawera (1899-1973) na Cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Władysław Marcin Winawer (ur. 26 stycznia 1899 w Warszawie, zm. 10 lipca 1973 tamże) – polski adwokat cywilista. Po II wojnie światowej obrońca w procesach politycznych działaczy Polskiego Państwa Podziemnego, a po 1956 roku w procesach rehabilitacyjnych osób skazanych przez władze komunistyczne.
Życiorys Młodość Urodził się w rodzinie żydowskiej, syn Adolfa Edwarda Winawera i Dory (Doroty) z domu Czamańskiej. W 1918 zdał egzamin maturalny w Gimnazjum Filologicznym im. Jana Kreczmara w Warszawie. Od stycznia 1915 należał do Polskiej Organizacji Wojskowej. Wstąpił do Legionów 12 listopada 1915, został przydzielony do 5 pułku piechoty I Brygady LegionówMarek Gałęzowski, Na wzór Berka Joselewicza. Żołnierze i oficerowie pochodzenia żydowskiego w Legionach Polskich". Z przedmową Richarda Pipesa. Warszawa 2010, s. 677.. Uczestniczył w walkach na Wołyniu, m.in. pod Koszczycami i Stowygorożem. Uczestniczył także w wojnie polsko-bolszewickiej, w bitwie pod Warszawą i nad Niemnem. W grudniu 1920 w stopniu plutonowego został zdemobilizowany.
Przed II wojną światową Po ukończeniu studiów prawniczych na Uniwersytecie Warszawskim i odbyciu aplikacji adwokackiej (jego patronem był adwokat Adolf Finkelhaus), w latach 1928–1939 prowadził kancelarię adwokacką przy ul. Kapucyńskiej 5 w Warszawie. Prowadził sprawy cywilne, głównie hipoteczne. Występował wielokrotnie jako obrońca oskarżonych o działalność komunistyczną zarówno żydów jak i katolików Był patronem Stanisława Gajewskiego, który w 1942 wyprowadził z getta warszawskiego jego pięcioletnią córkę Janinę.
II wojna światowa We wrześniu 1939 jako podoficer rezerwy został zmobilizowany do Centrum Wyszkolenia Sanitarnego i wziął udział w wojnie 1939. Schwytany przez żołnierzy Armii Czerwonej, został przez polskich szoferów ukryty między szeregowcami. Dzięki temu 31 stycznia 1940 powrócił do Warszawy. Od listopada 1941 przebywał z rodziną w getcie warszawskim, Od jesieni 1942 ukrywał się w Milanówku, korzystając z pomocy m.in. Marii i Lecha Sokołowskich oraz Ewy i Janusza Sipayłłów.
Czasy komunizmu Od 1946 był członkiem Rady Adwokackiej w Warszawie, a w latach 1951–1957 Naczelnej Rady Adwokackiej. W tym czasie bronił działaczy Polskiego Państwa Podziemnego, a po 1956 reprezentował pokrzywdzonych w procesach rehabilitacyjnych. Był pełnomocnikiem Kazimierza Moczarskiego, który 22 lutego 1955 skierował do niego list o historycznym znaczeniu, opisujący czterdzieści metod tortur, jakie stosowali wobec niego w śledztwie stalinowscy oprawcy. Do obrony Kazimierza Moczarskiego przybrał adwokat Anielę Steinsbergową. Był także pełnomocnikiem przedstawicieli tajnych władz adwokatury i konspiracyjnego sądownictwa: Eugeniusza Ernsta, Stanisława Koziołkiewicza i Ludomira Sakowicza oraz pracownicy kontrwywiadu Komendy Warszawa AK Anny Rószkiewicz-Litwinowiczowej.
Jest pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie przy ul. Żytniej (kwatera R-1-3) śp. Władysław Winawer.
Życie prywatne Wnuk szachisty Szymona Winawera (1838–1919). Dziadek dziennikarki Kazimiery Szczuki (ur. 1966).
Przypisy
Bibliografia Marek Gałęzowski, Na wzór Berka Joselewicza. Żołnierze i oficerowie pochodzenia żydowskiego w Legionach Polskich, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2010 Andrzej Bąkowski, Recenzje, Palestra Nr 5–6, 2008
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej 1939–1941 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Kategoria:Polscy adwokaci Kategoria:Uciekinierzy z getta warszawskiego Kategoria:Uczestnicy bitwy nad Niemnem (1920) Kategoria:Uczestnicy Bitwy Warszawskiej (1920) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Polscy Żydzi ocalali z Zagłady