thumb|Grób Stanisława Kontkiewicza ojca oraz jego synów Stanisława i Mariana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Marian Kontkiewicz (ur. 25 marca 1884 w Warszawie, zm. 30 września 1926 tamże) – polski architekt, projektant wielu budynków w Warszawie.
Życiorys Był synem Stanisława i Małgorzaty Jadwigi z Jaroszewiczów. Ukończył Szkołę Realną w Sosnowcu, a następnie podjął studia na Politechnice Warszawskiej. Po zamknięciu w 1905 roku Politechniki, podobnie jak wielu jego kolegów, kontynuował studia daleko od Warszawy. W 1910 roku ukończył politechnikę w Wiedniu.
Po powrocie do Warszawy rozpoczął pracę u Franciszka Lilpopa i Karola Jankowskiego, w firmie „Biuro Architektoniczne Franciszek Lilpop i Karol Jankowski”, następnie w pracowni Juliusza Nagórskiego. W 1913 roku został członkiem Koła Architektów w Warszawie założonego przez Franciszka Lilpopa. W wykazie członków Koła z 1914 roku Maryan Kontkiewicz figuruje jako „architekt wolnopraktykujący”. Po I wojnie światowej pracował jako architekt m.in. w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, Ministerstwie Robót Publicznych, Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego (w którym zorganizował wydział budownictwa szkolnego i pracował nad typowymi projektami szkół), wreszcie w Banku Gospodarstwa Krajowego. Równocześnie prowadził prywatną praktykę.
Kontkiewicz tworzył formy historyczne, głównie klasyczne, często – szczególnie początkowo – nawiązujące akcentami dekoracyjnymi do historyzującej architektury francuskiej. Często nawiązywał też do polskiej architektury „dworkowej” przełomu XVIII i XIX w.
W roku 1913 Marian Kontkiewicz mieszkał przy ul. Kaliksta 12 m. 17, a w 1914 roku mieszkał już w domu własnego projektu przy ul. Śniadeckich 23 (w momencie przeprowadzki do ten miał adres Kaliksta 23) w mieszkaniu na 5. piętrze o numerze 15. Wyżej na poddaszu mieściła się jego pracownia architektoniczna. Na 3. piętrze, w tym samym pionie co mieszkanie Mariana Kontkiewicza, znajdowało się mieszkanie jego rodziców. Ciężko chory, tuż przed śmiercią przeprowadził się na ul. Lekarską 17Informacja pochodzi od syna Andrzeja.
Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 194–II–17/18) wraz z ojcem i bratem.
Życie prywatne Ożenił się z Janiną z Newlin-Wagnerów, z którą miał dwóch synów: Ryszarda i Andrzeja.
Realizacje dom mieszkalny przy ul. Śniadeckich 23 (1913) kamienica Próchnickich, przy ul. Koszykowej 70 róg ul. Emilii Plater (1913) pałacyk przy ul. Mokotowskiej 62 (wspólnie z J. Nagórskim) gmach Gimnazjum im. S. Staszica przy ul. Noakowskiego 6 (wspólnie z S. Zaleskim) (1914) (projekt i częściowa realizacja). Trzypiętrowy gmach gimnazjum im. Stanisława Staszica (nr 46B/5534, nast. nr 60, obecnie nr 6) powstał w latach 1914–1916, jest zwieńczony attyką w stylu polskiego renesansu domy mieszkalne przy ul. Towiańskiego (obecnie Wieniawskiego) na Żoliborzu (budynki Kolonii Żoliborz Urzędniczy) dom mieszkalny przy Alei 3 Maja 38/ul. Smolnej 15 (ok. 1914) (zniszczony) budynek spółdzielni mieszkaniowej "Spójnia" urzędników Ministerstwa Reform Rolnych (1914) Willa Narutowicza (1921) domy mieszkalne na Kolonii Staszica: przy ul. Wawelskiej16 przy ul. Nowowiejskiej (zniszczony) przy ul. Langiewicza 19/21 parę domów przy ul. Filtrowej Dom Urzędników Banku Gospodarstwa Krajowego przy ul. Polnej 44, róg ul. Jaworzyńskiej gmach szkoły przy ul. Narbutta 33 (później mieściła się tu Akademia Stomatologiczna) dom mieszkalny przy ul. Łowickiej 62
Nagrody Otrzymał m.in. I nagrodę w konkursie na odbudowę Teatru Narodowego - wtedy Teatru Rozmaitości.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Technicznego w Wiedniu Kategoria:Architekci związani z Warszawą Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1926