mały|3 krajcary (1622) bite w Kluczborku Mennica w Kluczborku – mennica działająca dwukrotnie: w roku 1321 oraz w latach 1621–1622.

W pierwszym okresie działalności, podczas panowania Bolesława III Rozrzutnego, mennica biła jedynie srebrne kwartniki (CRVCIBVRG). Znany jest jeden egzemplarz o masie 1,58 grama, średnicy 19 mm, z Orłem Śląskim na jednej stronie i lwem w koronie na drugiej.

Po trzech wiekach bezczynności, mennicę otworzono ponownie w 1621 r. na podstawie przywileju udzielonego przez Jana Chrystiana. W tym okresie bito:

3 krajcary, 24 krajcary, półtalary, talary oraz 5-dukatówki (egzemplarz znajduje się w Staatliche Museen zu Berlin).

Imitowano również trojaki Zygmunta III Wazy z awersem przedstawiającym popiersie w prawo otoczonym tytulaturą:

oraz z napisami na rewersie:

(pol. Z bożej łaski Jan Chrystian książę Śląska grosz srebrny potrójny Kluczbork).

Pierwszym zarządcą mennicy był Kasper Wecker, a od połowy 1622 r. Błażej Pförtner. Stemple były przygotowywane przez wrocławskiego złotnika Fryderyka Schönau. Przypisy

Kategoria:Historia Kluczborka Kategoria:Mennice śląskie